^{Η παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Επί μεταβιβάσεως οικοπέδου ή τμήματος αυτού, επί του οποίου, επί τη βάσει σχεδίου εγκεκριμένου προ της μεταβιβάσεως, υπό της πολεοδομικής υπηρεσίας, ήρξατο ανεγειρομένη ή πρόκειται ν’ ανεγερθή πολυκατοικία, λογίζεται, δια την εφαρμογήν του παρόντος νόμου, ότι ομού μετά του οικοπέδου ή τμήματος αυτού μεταβιβάζεται αποπερατωμένη η πολυκατοικία ή κατά περίπτωσιν το διαμέρισμα αυτής» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια στην παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 1 του άρθρου 8 του ν.δ. 2561/1953 (Α΄ 233) προστέθηκε δεύτερο εδάφιο ως εξής: «Το αυτό ισχύει και εις την περίπτωσιν καθ΄ ην γίνεται μεταβίβασις ιδανικού μεριδίου ακινήτου, εάν εντός έτους από της μεταβιβάσεως ήθελεν υποβληθή προς έγκρισιν εις την Πολεοδομικήν Υπηρεσίαν σχέδιον ανεγέρσεως πολυκατοικίας, ότε οφείλεται υπό του αγοραστού, επί της αξίας των κτισμάτων των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου, συμπληρωματικός φόρος, όστις δηλούται και καταβάλλεται εντός δύο μηνών από της εγκρίσεως του σχεδίου» και ίσχυσε από 31.08.1953.

Στη συνέχεια η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την περ. 1΄ της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313),αντικαταστάθηκε αφ’ ης ίσχυσε ως εξής: «1) Επί μεταβιβάσεως οικοπέδου ή ιδανικού μεριδίου αυτού, επί του οποίου, επί τη βάσει σχεδίου εγκεκριμένου προ της μεταβιβάσεως υπό της Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ήρξατο ανεγειρόμενη ή πρόκειται να ανεγερθή πολυκατοικία, λογίζεται, εάν δεν αποδεικνύεται άλλως, δια την εφαρμογήν του παρόντος νόμου, ότι ομού μετά του οικοπέδου ή ιδανικού μεριδίου αυτού μεταβιβάζεται αποπερατωμένη η πολυκατοικία ή κατά περίπτωσιν, το διαμέρισμα αυτής. Το αυτό ισχύει και εις την περίπτωσιν καθ’ ην γίνεται μεταβίβασις ιδανικού μεριδίου ακινήτου, εάν εντός έτους από της μεταβιβάσεως ήθελεν εγκριθή ή υποβληθή προς έγκρισιν εις την Πολεοδομικήν Υπηρεσίαν σχέδιον ανεγέρσεως πολυκατοικίας. Εν τη περιπτώσει ταύτη οφείλεται υπό του αγοραστού, επί της αξίας των κτισμάτων των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου, συμπληρωματικός φόρος, όστις δηλούται και καταβάλλεται εντός δύο μηνών από της εγκρίσεως του σχεδίου» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 11 του ν.δ. 4242/1962 (Α΄ 135) ως εξής: «1. Κατά πάσαν περίπτωσιν μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου, επί του οποίου ανεγείρεται ή πρόκειται να ανεγερθεί πολυκατοικία, βάσει σχεδίου εγκεκριμένου υπό της πολεοδομικής υπηρεσίας προ της μεταβιβάσεως, θεωρείται κατ’ αμάχητον τεκμήριον, ότι μετά του ιδανικού μεριδίου του οικοπέδου μεταβιβάζεται αποπερατωμένον το αντιστοιχούν εις τούτο διαμέρισμα της πολυκατοικίας. Το αυτό ισχύει και εις περίπτωσιν μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου, εάν εντός δύο ετών από της μεταβιβάσεως τούτου ήθελεν εγκριθή ή υποβληθή προς έγκρισιν εις την πολεοδομικήν υπηρεσίαν σχέδιο ανεγέρσεως πολυκατοικίας. Εν τη περιπτώσει ταύτη ο επί της αξίας των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου κτισμάτων συμπληρωματικός φόρος καταβάλλεται υπό του αγοραστού βάσει δηλώσεως, υποβαλλομένης εντός έτους από της εγκρίσεως του σχεδίου της πολυκατοικίας. Το ανωτέρω αμάχητον τεκμήριον δεν έχει εφαρμογήν επί μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου προς πρόσωπα αναλαμβάνοντα κατ΄ επάγγελμα την ιδίαις δαπάναις ανέγερσιν ολοκλήρου της πολυκατοικίας» και ισχύει από 01.10.1962. Τέλος το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 5 του άρθρου 24 του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) και ισχύει από 03.01.1989.

^{Το τέταρτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω, με το άρθρο 37 του ν. 1249/1982 (Α΄ 43) και ισχύει από 05.04.1982.}

^{Η παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Επί μεταβιβάσεως οικοπέδου ή τμήματος αυτού, επί του οποίου, επί τη βάσει σχεδίου εγκεκριμένου προ της μεταβιβάσεως, υπό της πολεοδομικής υπηρεσίας, ήρξατο ανεγειρομένη ή πρόκειται ν’ ανεγερθή πολυκατοικία, λογίζεται, δια την εφαρμογήν του παρόντος νόμου, ότι ομού μετά του οικοπέδου ή τμήματος αυτού μεταβιβάζεται αποπερατωμένη η πολυκατοικία ή κατά περίπτωσιν το διαμέρισμα αυτής» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια στην παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 1 του άρθρου 8 του ν.δ. 2561/1953 (Α΄ 233) προστέθηκε δεύτερο εδάφιο ως εξής: «Το αυτό ισχύει και εις την περίπτωσιν καθ΄ ην γίνεται μεταβίβασις ιδανικού μεριδίου ακινήτου, εάν εντός έτους από της μεταβιβάσεως ήθελεν υποβληθή προς έγκρισιν εις την Πολεοδομικήν Υπηρεσίαν σχέδιον ανεγέρσεως πολυκατοικίας, ότε οφείλεται υπό του αγοραστού, επί της αξίας των κτισμάτων των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου, συμπληρωματικός φόρος, όστις δηλούται και καταβάλλεται εντός δύο μηνών από της εγκρίσεως του σχεδίου» και ίσχυσε από 31.08.1953.

Στη συνέχεια η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την περ. 1΄ της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313),αντικαταστάθηκε αφ’ ης ίσχυσε ως εξής: «1) Επί μεταβιβάσεως οικοπέδου ή ιδανικού μεριδίου αυτού, επί του οποίου, επί τη βάσει σχεδίου εγκεκριμένου προ της μεταβιβάσεως υπό της Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ήρξατο ανεγειρόμενη ή πρόκειται να ανεγερθή πολυκατοικία, λογίζεται, εάν δεν αποδεικνύεται άλλως, δια την εφαρμογήν του παρόντος νόμου, ότι ομού μετά του οικοπέδου ή ιδανικού μεριδίου αυτού μεταβιβάζεται αποπερατωμένη η πολυκατοικία ή κατά περίπτωσιν, το διαμέρισμα αυτής. Το αυτό ισχύει και εις την περίπτωσιν καθ’ ην γίνεται μεταβίβασις ιδανικού μεριδίου ακινήτου, εάν εντός έτους από της μεταβιβάσεως ήθελεν εγκριθή ή υποβληθή προς έγκρισιν εις την Πολεοδομικήν Υπηρεσίαν σχέδιον ανεγέρσεως πολυκατοικίας. Εν τη περιπτώσει ταύτη οφείλεται υπό του αγοραστού, επί της αξίας των κτισμάτων των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου, συμπληρωματικός φόρος, όστις δηλούται και καταβάλλεται εντός δύο μηνών από της εγκρίσεως του σχεδίου» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 11 του ν.δ. 4242/1962 (Α΄ 135) ως εξής: «1. Κατά πάσαν περίπτωσιν μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου, επί του οποίου ανεγείρεται ή πρόκειται να ανεγερθεί πολυκατοικία, βάσει σχεδίου εγκεκριμένου υπό της πολεοδομικής υπηρεσίας προ της μεταβιβάσεως, θεωρείται κατ’ αμάχητον τεκμήριον, ότι μετά του ιδανικού μεριδίου του οικοπέδου μεταβιβάζεται αποπερατωμένον το αντιστοιχούν εις τούτο διαμέρισμα της πολυκατοικίας. Το αυτό ισχύει και εις περίπτωσιν μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου, εάν εντός δύο ετών από της μεταβιβάσεως τούτου ήθελεν εγκριθή ή υποβληθή προς έγκρισιν εις την πολεοδομικήν υπηρεσίαν σχέδιο ανεγέρσεως πολυκατοικίας. Εν τη περιπτώσει ταύτη ο επί της αξίας των προβλεπομένων υπό του εγκριθησομένου σχεδίου κτισμάτων συμπληρωματικός φόρος καταβάλλεται υπό του αγοραστού βάσει δηλώσεως, υποβαλλομένης εντός έτους από της εγκρίσεως του σχεδίου της πολυκατοικίας. Το ανωτέρω αμάχητον τεκμήριον δεν έχει εφαρμογήν επί μεταβιβάσεως ιδανικού μεριδίου οικοπέδου προς πρόσωπα αναλαμβάνοντα κατ΄ επάγγελμα την ιδίαις δαπάναις ανέγερσιν ολοκλήρου της πολυκατοικίας» και ισχύει από 01.10.1962. Τέλος το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 5 του άρθρου 24 του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) και ισχύει από 03.01.1989.

^{Το τέταρτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω, με το άρθρο 37 του ν. 1249/1982 (Α΄ 43) και ισχύει από 05.04.1982.}

^{Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄294) προστέθηκε ως άνω με την περ. 9 της παρ. Γ του άρθρου τρίτου του ν. 4254/2014 (Α΄ 85) «Μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστίθεται εδάφιο……….» άνω και ισχύει από 07.04.2014.}

^{Η παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε ως άνω, με την περ. 2 της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313) αφ’ ης ίσχυσε, περιέχουσα δύο εδάφια (το πρώτο και τρίτο εδάφιο αυτής) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Η παρ. 3 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «3. Επί μεταγραφής ή σημειώσεως εις το βιβλίον μεταγραφών: α) αποφάσεως δικαστικής, διεπομένης υπό των διατάξεων του άρθρου 882 της Πολιτικής Δικονομίας, ένεκα μη εκτελέσεως προσυμφώνου μεταβιβάσεως κ.λπ., β) αποφάσεως δικαστικής, δι’ ης αναγνωρίζεται τελεσιδίκως δικαίωμα κυριότητας ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου επ’ ονόματι προσώπου τινός, λόγω υπερβάσεως εντολής του φερόμενου ως εντολοδόχου αυτού, γ) αποφάσεως δικαστικής δι’ ης ακουρούται λόγω εικονικότητας συμβόλαιον μεταβιβάσεως ακινήτου ή πραγματικού επ’ αυτού δικαιώματος ή πλοίου και δ) συμβάσεως μεταβιβάσεως ακινήτου κειμένου εν Ελλάδι ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου, ήτις κατηρτίσθη εν τη αλλοδαπή καθ΄ οιονδήποτε εκεί νόμιμον ισχύοντα τύπον, δι΄ ην μεταβίβασιν δεν κατεβλήθη ο φόρος του παρόντος νόμου, ο ζητών τη μεταγραφήν ή την σημείωσιν εις το περιθώριον του βιβλίου μεταγραφών υποχρεούται, προ της ενεργείας της μεταγραφής, να επιδώση δήλωσιν εις τον αρμόδιον Οικον. Έφορον και να καταβάλη συγχρόνως τον φόρον μεταβιβάσεως. Εις την δήλωσιν, δια την ανωτέρω περίπτωσιν δ’ επισυνάπτεται, εν επισήμω μεταφράσει εις την ελληνικήν γλώσσα, ακριβές αντίγραφον της μεταγραφησομένης συμβάσεως» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «3. Επί μεταγραφής ή σημειώσεως εις το βιβλίον μεταγραφών ή καταχωρίσεως εις το νηολόγιον: α) αποφάσεως δικαστικής, διεπομένης υπό των διατάξεων του άρθρου 882 της Πολιτικής Δικονομίας, ένεκα μη εκτελέσεως προσυμφώνου μεταβιβάσεως κ.λπ., β) αποφάσεως δικαστικής , δι’ ης αναγνωρίζεται τελεσιδίκως δικαίωμα κυριότητας επί ακινήτου κ.λπ. επ’ ονόματι προσώπου τινός, λόγω υπερβάσεως εντολής του φερόμενου ως εντολοδόχου αυτού, γ) αποφάσεως δικαστικής δι’ ης ακουρούται λόγω εικονικότητας συμβόλαιον μεταβιβάσεως ακινήτου ή πραγματικού επ’ αυτού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου και δ) συμβάσεως μεταβιβάσεως ακινήτου κειμένου εν Ελλάδι ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου ήτις κατηρτίσθη εν τη αλλοδαπή καθ’ οιονδήποτε εκεί νόμιμον ισχύοντα τύπον, δι’ ην μεταβίβασιν δεν κατεβλήθη ο φόρος του παρόντος νόμου ο ζητών τη μεταγραφήν ή την σημείωσιν εις το περιθώριον του βιβλίου μεταγραφών ή την καταχώρισιν εις το νηολόγιον υποχρεούται, προ της ενέργειας της μεταγραφής, κ.λπ.,να επιδώση δήλωσιν εις τον αρμόδιον Οικονομικόν Έφορον και να καταβάλη συγχρόνως τον φόρον μεταβιβάσεως.

Εις την δήλωσι, δια την ανωτέρω περίπτωσιν δ’ επισυνάπτεται, εν επισήμω μεταφράσει εις την ελληνικήν γλώσσαν, ακριβές αντίγραφον της μεταγραφησομένης συμβάσεως» και ισχύει από 01.01.1951.

^{Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄294) προστέθηκε ως άνω με την περ. 9 της παρ. Γ του άρθρου τρίτου του ν. 4254/2014 (Α΄ 85) «Μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστίθεται εδάφιο……….» άνω και ισχύει από 07.04.2014.}

^{Η παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε ως άνω, με την περ. 2 της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313) αφ’ ης ίσχυσε, περιέχουσα δύο εδάφια (το πρώτο και τρίτο εδάφιο αυτής) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Η παρ. 3 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «3. Επί μεταγραφής ή σημειώσεως εις το βιβλίον μεταγραφών: α) αποφάσεως δικαστικής, διεπομένης υπό των διατάξεων του άρθρου 882 της Πολιτικής Δικονομίας, ένεκα μη εκτελέσεως προσυμφώνου μεταβιβάσεως κ.λπ., β) αποφάσεως δικαστικής, δι’ ης αναγνωρίζεται τελεσιδίκως δικαίωμα κυριότητας ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου επ’ ονόματι προσώπου τινός, λόγω υπερβάσεως εντολής του φερόμενου ως εντολοδόχου αυτού, γ) αποφάσεως δικαστικής δι’ ης ακουρούται λόγω εικονικότητας συμβόλαιον μεταβιβάσεως ακινήτου ή πραγματικού επ’ αυτού δικαιώματος ή πλοίου και δ) συμβάσεως μεταβιβάσεως ακινήτου κειμένου εν Ελλάδι ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου, ήτις κατηρτίσθη εν τη αλλοδαπή καθ΄ οιονδήποτε εκεί νόμιμον ισχύοντα τύπον, δι΄ ην μεταβίβασιν δεν κατεβλήθη ο φόρος του παρόντος νόμου, ο ζητών τη μεταγραφήν ή την σημείωσιν εις το περιθώριον του βιβλίου μεταγραφών υποχρεούται, προ της ενεργείας της μεταγραφής, να επιδώση δήλωσιν εις τον αρμόδιον Οικον. Έφορον και να καταβάλη συγχρόνως τον φόρον μεταβιβάσεως. Εις την δήλωσιν, δια την ανωτέρω περίπτωσιν δ’ επισυνάπτεται, εν επισήμω μεταφράσει εις την ελληνικήν γλώσσα, ακριβές αντίγραφον της μεταγραφησομένης συμβάσεως» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «3. Επί μεταγραφής ή σημειώσεως εις το βιβλίον μεταγραφών ή καταχωρίσεως εις το νηολόγιον: α) αποφάσεως δικαστικής, διεπομένης υπό των διατάξεων του άρθρου 882 της Πολιτικής Δικονομίας, ένεκα μη εκτελέσεως προσυμφώνου μεταβιβάσεως κ.λπ., β) αποφάσεως δικαστικής , δι’ ης αναγνωρίζεται τελεσιδίκως δικαίωμα κυριότητας επί ακινήτου κ.λπ. επ’ ονόματι προσώπου τινός, λόγω υπερβάσεως εντολής του φερόμενου ως εντολοδόχου αυτού, γ) αποφάσεως δικαστικής δι’ ης ακουρούται λόγω εικονικότητας συμβόλαιον μεταβιβάσεως ακινήτου ή πραγματικού επ’ αυτού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου και δ) συμβάσεως μεταβιβάσεως ακινήτου κειμένου εν Ελλάδι ή πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή πλοίου ήτις κατηρτίσθη εν τη αλλοδαπή καθ’ οιονδήποτε εκεί νόμιμον ισχύοντα τύπον, δι’ ην μεταβίβασιν δεν κατεβλήθη ο φόρος του παρόντος νόμου ο ζητών τη μεταγραφήν ή την σημείωσιν εις το περιθώριον του βιβλίου μεταγραφών ή την καταχώρισιν εις το νηολόγιον υποχρεούται, προ της ενέργειας της μεταγραφής, κ.λπ.,να επιδώση δήλωσιν εις τον αρμόδιον Οικονομικόν Έφορον και να καταβάλη συγχρόνως τον φόρον μεταβιβάσεως.

Εις την δήλωσι, δια την ανωτέρω περίπτωσιν δ’ επισυνάπτεται, εν επισήμω μεταφράσει εις την ελληνικήν γλώσσαν, ακριβές αντίγραφον της μεταγραφησομένης συμβάσεως» και ισχύει από 01.01.1951.

^{Πρώην άρθρο 882 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.}

^{Πρώην άρθρο 882 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.}

^{Η φράση «ή την καταχώρισιν εις το νηολόγιον» προστέθηκε δυνάμει του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Η φράση «ανωτέρω περίπτωση δ΄» του τελευταίου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αφορά στην περίπτωση ε΄ (πρώην δ΄) της παρούσας παραγράφου ( Βλ. Υποσημείωση 1 5).}

^{Στο άρθρο 2 του ν.1587/1950 (Α΄ 294), προστέθηκε παράγραφος 4 ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Η φράση «ή την καταχώρισιν εις το νηολόγιον» προστέθηκε δυνάμει του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Η φράση «ανωτέρω περίπτωση δ΄» του τελευταίου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αφορά στην περίπτωση ε΄ (πρώην δ΄) της παρούσας παραγράφου ( Βλ. Υποσημείωση 1 5).}

^{Στο άρθρο 2 του ν.1587/1950 (Α΄ 294), προστέθηκε παράγραφος 4 ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 3104/1954 (Α΄ 313) και ισχύει από 01.01.1951.}

^{Στο άρθρο 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε παρ. 5 , με την παρ. 4 του άρθρου 2 του ν. 3300/1955 (Α΄ 178) ως εξής: «Εφ’ όσον εκ συμβολαιογραφικού εγγράφου, συνταχθέντος κατά την ημέραν της υπογραφής μεταβιβαστικού συμβολαίου, μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, αδελφών ή συζύγων, προκύπτει ότι η αγορά του ακινήτου κ.λπ. εγένετο εν όλω ή εν μέρει δια λογαριασμόν και δια χρημάτων τινός εκ των προσώπων τούτων, η μεταβίβασης του ακινήτου εις το εν λόγω πρόσωπον δεν υπόκειται εις τον φόρον του παρόντος. Εις την προκειμένην περίπτωσιν δεν έχει εφαρμογήν η ως άνω παράγραφος 2» και ίσχυσε από 21.07.1955.}

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.δ. 1084/1971 (Α΄ 277) ως εξής: [«1. Από της ισχύος του παρόντος καταργούνται αι κάτωθι διατάξεις του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος Α.Ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων»: α) Η παράγραφος 5 του άρθρου 2 η προστεθείσα δια της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του Νόμου 3300/1955 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών φορολογικών νόμων»] και ίσχυσε από 28.12.1971.

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 1 του άρθρου 46 του ν. 814/1978 (Α΄144) και με την παρ. 2 του άρθρου 46 του ν. 814/1978 ορίζονται τα εξής: «2. Αι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί υποθέσεων εκκρεμουσών, κατά την έναρξιν ισχύος του παρόντος, ενώπιον του Οικονομικού Εφόρου ή των Διοικητικών Δικαστηρίων» και ισχύει από 13.09.1978.

^{Στο άρθρο 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε παρ. 5 , με την παρ. 4 του άρθρου 2 του ν. 3300/1955 (Α΄ 178) ως εξής: «Εφ’ όσον εκ συμβολαιογραφικού εγγράφου, συνταχθέντος κατά την ημέραν της υπογραφής μεταβιβαστικού συμβολαίου, μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, αδελφών ή συζύγων, προκύπτει ότι η αγορά του ακινήτου κ.λπ. εγένετο εν όλω ή εν μέρει δια λογαριασμόν και δια χρημάτων τινός εκ των προσώπων τούτων, η μεταβίβασης του ακινήτου εις το εν λόγω πρόσωπον δεν υπόκειται εις τον φόρον του παρόντος. Εις την προκειμένην περίπτωσιν δεν έχει εφαρμογήν η ως άνω παράγραφος 2» και ίσχυσε από 21.07.1955.}

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.δ. 1084/1971 (Α΄ 277) ως εξής: [«1. Από της ισχύος του παρόντος καταργούνται αι κάτωθι διατάξεις του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος Α.Ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων»: α) Η παράγραφος 5 του άρθρου 2 η προστεθείσα δια της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του Νόμου 3300/1955 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών φορολογικών νόμων»] και ίσχυσε από 28.12.1971.

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 1 του άρθρου 46 του ν. 814/1978 (Α΄144) και με την παρ. 2 του άρθρου 46 του ν. 814/1978 ορίζονται τα εξής: «2. Αι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί υποθέσεων εκκρεμουσών, κατά την έναρξιν ισχύος του παρόντος, ενώπιον του Οικονομικού Εφόρου ή των Διοικητικών Δικαστηρίων» και ισχύει από 13.09.1978.

^{Στο άρθρο 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε παρ. 6, με την παρ. 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 (Α΄ 127) ως εξής: «Αν σε συμβόλαιο μεταβίβασης της κυριότητας ακινήτου ή σύστασης άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, από οποιαδήποτε αιτία, γίνεται από τον μεταβιβάζοντα επίκληση της κτήσης τούτου με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία στο πρόσωπό του, εκτός από το φόρο για τη μεταβιβαστική αυτή σύμβαση, οφείλεται και φόρος μεταβίβασης για την κτήση με χρησικτησία, εκτός αν στο όνομα του μεταβιβάζοντος υπάρχει τίτλος μεταγραμμένος για το δικαίωμα αυτό, για το οποίο έχει υποβληθεί η κατά νόμο φορολογική δήλωση ή τα οικεία βιβλία μεταγραφών έχουν καταστραφεί. Ο φόρος μεταβίβασης για την κτήση με χρησικτησία, υπολογίζεται στην αξία της κυριότητας του ακινήτου ή του εμπραγμάτου δικαιώματος του χρόνου κατάρτισης του μεταβιβαστικού συμβολαίου και βαρύνει το μεταβιβάζοντα, αφαιρούμενων των επωφελών δαπανών που έγιναν από το χρησιδεσπόζοντα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται στο σύνολό τους ή μερικώς σε ζώνη ακτίνας μεγαλύτερης από 500 μέτρα από το χειμέριο κύμα ή βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 5.000 κατοίκους» και ίσχυσε από 07.09.1984.}

Στη συνέχεια το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 18 του ν. 1563/1985 (Α΄ 151) ως εξής: [1. Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), όπως προστέθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 (Α΄127) αντικαθίσταται ως εξής: «Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 5.000 κατοίκων και εφόσον αυτά δεν είναι, στο σύνολό τους ή μερικώς, μέσα σε ζώνη ακτίνας 500 μέτρων από το χειμέριο κύμα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και σε κτήση κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο με χρησικτησία για την οποία έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση κατά τη διάταξη της περ. δ της παρ. 3 του άρθρου 2»] και ίσχυσε από 07.09.1984.

Στη συνέχεια το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν.1587/1950 (Α΄294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 45 του ν. 2214/1994 (Α΄ 75) ως εξής: [….3. Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄294), που προστέθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 αντικαθίσταται ως ακολούθως: «Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 2.000 κατοίκων, εφόσον οι περιοχές αυτές δεν είναι, στο σύνολό τους ή μερικώς, μέσα σε ζώνη ακτίνας 500 μέτρων από το χειμέριο κύμα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και σε κτήση κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο με χρησικτησία για την οποία έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση κατά τη διάταξη της περίπτωσης δ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 2»] και ίσχυσε από 11.05.1994.

Τέλος τα τρίτο και τέταρτο εδάφια της παρ. 6 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκαν με την παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 2892/2001 (Α΄ 46) ως εξής: «….2.Το τρίτο και τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950, που προστέθηκαν με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του Ν.1473/1984 (127 Α΄) και αντικαταστάθηκαν με την παράγραφο 3 του άρθρου 45 του Ν. 2214/1994 ( Α΄75) καταργούνται» και ισχύουν από 09.03.2001.

^{Στο άρθρο 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε παρ. 6, με την παρ. 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 (Α΄ 127) ως εξής: «Αν σε συμβόλαιο μεταβίβασης της κυριότητας ακινήτου ή σύστασης άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, από οποιαδήποτε αιτία, γίνεται από τον μεταβιβάζοντα επίκληση της κτήσης τούτου με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία στο πρόσωπό του, εκτός από το φόρο για τη μεταβιβαστική αυτή σύμβαση, οφείλεται και φόρος μεταβίβασης για την κτήση με χρησικτησία, εκτός αν στο όνομα του μεταβιβάζοντος υπάρχει τίτλος μεταγραμμένος για το δικαίωμα αυτό, για το οποίο έχει υποβληθεί η κατά νόμο φορολογική δήλωση ή τα οικεία βιβλία μεταγραφών έχουν καταστραφεί. Ο φόρος μεταβίβασης για την κτήση με χρησικτησία, υπολογίζεται στην αξία της κυριότητας του ακινήτου ή του εμπραγμάτου δικαιώματος του χρόνου κατάρτισης του μεταβιβαστικού συμβολαίου και βαρύνει το μεταβιβάζοντα, αφαιρούμενων των επωφελών δαπανών που έγιναν από το χρησιδεσπόζοντα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται στο σύνολό τους ή μερικώς σε ζώνη ακτίνας μεγαλύτερης από 500 μέτρα από το χειμέριο κύμα ή βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 5.000 κατοίκους» και ίσχυσε από 07.09.1984.}

Στη συνέχεια το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 18 του ν. 1563/1985 (Α΄ 151) ως εξής: [1. Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), όπως προστέθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 (Α΄127) αντικαθίσταται ως εξής: «Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 5.000 κατοίκων και εφόσον αυτά δεν είναι, στο σύνολό τους ή μερικώς, μέσα σε ζώνη ακτίνας 500 μέτρων από το χειμέριο κύμα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και σε κτήση κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο με χρησικτησία για την οποία έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση κατά τη διάταξη της περ. δ της παρ. 3 του άρθρου 2»] και ίσχυσε από 07.09.1984.

Στη συνέχεια το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν.1587/1950 (Α΄294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 45 του ν. 2214/1994 (Α΄ 75) ως εξής: [….3. Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του ν. 1587/1950 (Α΄294), που προστέθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του ν. 1473/1984 αντικαθίσταται ως ακολούθως: «Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων δεν εφαρμόζονται για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές δήμων και κοινοτήτων μέχρι 2.000 κατοίκων, εφόσον οι περιοχές αυτές δεν είναι, στο σύνολό τους ή μερικώς, μέσα σε ζώνη ακτίνας 500 μέτρων από το χειμέριο κύμα. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και σε κτήση κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο με χρησικτησία για την οποία έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση κατά τη διάταξη της περίπτωσης δ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 2»] και ίσχυσε από 11.05.1994.

Τέλος τα τρίτο και τέταρτο εδάφια της παρ. 6 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκαν με την παρ. 2 του άρθρου 2 του ν. 2892/2001 (Α΄ 46) ως εξής: «….2.Το τρίτο και τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950, που προστέθηκαν με την παράγραφο 1 του άρθρου 15 του Ν.1473/1984 (127 Α΄) και αντικαταστάθηκαν με την παράγραφο 3 του άρθρου 45 του Ν. 2214/1994 ( Α΄75) καταργούνται» και ισχύουν από 09.03.2001.

^{H περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: « α) η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον το οριστικόν συμβόλαιον συντάσσεται το βραδύτερο εντός 90 ημερών από της ημέρας ταύτης» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 11 του ν. 4459/1965 (Α΄ 35) ως εξής: «α) Η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον το οριστικόν συμβόλαιον συντάσσεται το βραδύτερο εντός 90 ημερών από της ημέρας ταύτης. Κατ’ εξαίρεσιν, άνευ τηρήσεως της προθεσμίας των 90 ημερών, η ημέρα της συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, προκειμένου περί μεταβιβάσεως οικοπέδου αξίας μέχρι εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών ή οικίας ή διαμερίσματος αξίας μέχρις τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών, εφ’ όσον κατεβλήθη τουλάχιστον ποσοστόν τριάκοντα επί τοις εκατόν (30%) του συμφωνηθέντος τιμήματος ή παρεδόθη η χρήσις του μεταβιβαζομένου ακινήτου εις τον αγοραστήν» και ίσχυσε από 05.03.1965.

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 15 του άρθρου 24 του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: « α) Για προσύμφωνα που καταρτίζονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος, η μέρα σύνταξης του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, αν το οριστικό συμβόλαιο συντάσσεται μέσα σε δύο (2) χρόνια από την κατάρτιση του προσυμφώνου» και ίσχυσε από 03.01.1989.

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 3 του άρθρου 21 του ν. 3427/2005 (Α΄ 312) ως εξής: «Η ημέρα σύνταξης του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, αν το οριστικό συμβόλαιο συντάσσεται μέσα σε δύο (2) χρόνια από την κατάρτιση του προσυμφώνου. Στην περίπτωση αυτή ο φόρος υπολογίζεται με βάση τους συντελεστές που ίσχυαν κατά το χρόνο σύνταξης του προσυμφώνου. Σε κάθε περίπτωση σύνταξης οριστικού συμβολαίου σε εκτέλεση προσυμφώνου και ανεξάρτητα από το χρόνο σύνταξης του προσυμφώνου ή του οριστικού συμβολαίου, στην αξία του ακινήτου δεν υπολογίζονται οι προσθήκες και βελτιώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί από τον εκ προσυμφώνου αγοραστή μετά την υπογραφή του προσυμφώνου και πριν την κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου, με την προϋπόθεση ότι κατά τη σύνταξη του προσυμφώνου καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα και παραδόθηκε στον αγοραστή η χρήση , νομή και κατοχή του ακινήτου. Τα ανωτέρω ισχύουν για οριστικά συμβόλαια μεταβίβασης, τα οποία συντάσσονται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος, ανεξάρτητα από το χρόνο κατάρτισης του προσυμφώνου» και ισχύει από 01.01.2006.

Τέλος στο δεύτερο εδάφιο της περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 1521/1950 (Α΄ 245) διαγράφεται η φράση «η χρήση», με την παρ. 10 του άρθρου 16 του ν. 3522/2006 (Α΄ 27) με έναρξη ισχύος από 22.12.2006.

^{Η περ. β’ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «β) η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον κατά τη σύνταξίν του κατεβλήθη εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα ή συνεψηφίσθη τούτο προς χρέη του πωλητού αναληφθέντα υπό του αγοραστού, συγχρόνως δε παρεδόθη εις τον αγοραστήν η χρήσις του ακινήτου κ.λπ.» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περ. β΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 2 του ν.3104/1954 (A΄ 313) ως εξής: [H περίπτωσις β της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του αυτού ως άνω νόμου 1587/1950 αντικαθίσταται αφ’ ης ίσχυσεν, ως εξής: «β) η ημέρα της συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, δια τα από της ισχύος του παρόντος συναπτόμενα προσύμφωνα, εφόσον κατά την σύνταξίν των κατεβλήθη εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα ή συνεψηφίσθη τούτο προς χρέη του πωλητού αναληφθέντα υπό του αγοραστού, συγχρόνως δε παρεδόθη εις τον αγοραστήν η χρήσις του ακινήτου κλπ. Δια τοιαύτα προσύμφωνα συνταχθέντα προ της ισχύος του παρόντος, λαμβάνεται υπ’ όψιν η ημέρα της υπογραφής του οριστικού συμβολαίου, μη υπολογιζομένων εις την αξίαν του ακινήτου των επενεχθεισών εν τω μεταξύ υπό του αγοραστού προσθηκών και βελτιώσεων» και ίσχυσε από 01.01.1951.

^{H περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: « α) η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον το οριστικόν συμβόλαιον συντάσσεται το βραδύτερο εντός 90 ημερών από της ημέρας ταύτης» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 11 του ν. 4459/1965 (Α΄ 35) ως εξής: «α) Η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον το οριστικόν συμβόλαιον συντάσσεται το βραδύτερο εντός 90 ημερών από της ημέρας ταύτης. Κατ’ εξαίρεσιν, άνευ τηρήσεως της προθεσμίας των 90 ημερών, η ημέρα της συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, προκειμένου περί μεταβιβάσεως οικοπέδου αξίας μέχρι εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών ή οικίας ή διαμερίσματος αξίας μέχρις τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών, εφ’ όσον κατεβλήθη τουλάχιστον ποσοστόν τριάκοντα επί τοις εκατόν (30%) του συμφωνηθέντος τιμήματος ή παρεδόθη η χρήσις του μεταβιβαζομένου ακινήτου εις τον αγοραστήν» και ίσχυσε από 05.03.1965.

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 15 του άρθρου 24 του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: « α) Για προσύμφωνα που καταρτίζονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος, η μέρα σύνταξης του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, αν το οριστικό συμβόλαιο συντάσσεται μέσα σε δύο (2) χρόνια από την κατάρτιση του προσυμφώνου» και ίσχυσε από 03.01.1989.

Στη συνέχεια η περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 3 του άρθρου 21 του ν. 3427/2005 (Α΄ 312) ως εξής: «Η ημέρα σύνταξης του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, αν το οριστικό συμβόλαιο συντάσσεται μέσα σε δύο (2) χρόνια από την κατάρτιση του προσυμφώνου. Στην περίπτωση αυτή ο φόρος υπολογίζεται με βάση τους συντελεστές που ίσχυαν κατά το χρόνο σύνταξης του προσυμφώνου. Σε κάθε περίπτωση σύνταξης οριστικού συμβολαίου σε εκτέλεση προσυμφώνου και ανεξάρτητα από το χρόνο σύνταξης του προσυμφώνου ή του οριστικού συμβολαίου, στην αξία του ακινήτου δεν υπολογίζονται οι προσθήκες και βελτιώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί από τον εκ προσυμφώνου αγοραστή μετά την υπογραφή του προσυμφώνου και πριν την κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου, με την προϋπόθεση ότι κατά τη σύνταξη του προσυμφώνου καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα και παραδόθηκε στον αγοραστή η χρήση , νομή και κατοχή του ακινήτου. Τα ανωτέρω ισχύουν για οριστικά συμβόλαια μεταβίβασης, τα οποία συντάσσονται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος, ανεξάρτητα από το χρόνο κατάρτισης του προσυμφώνου» και ισχύει από 01.01.2006.

Τέλος στο δεύτερο εδάφιο της περ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 1521/1950 (Α΄ 245) διαγράφεται η φράση «η χρήση», με την παρ. 10 του άρθρου 16 του ν. 3522/2006 (Α΄ 27) με έναρξη ισχύος από 22.12.2006.

^{Η περ. β’ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «β) η ημέρα συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, εφ’ όσον κατά τη σύνταξίν του κατεβλήθη εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα ή συνεψηφίσθη τούτο προς χρέη του πωλητού αναληφθέντα υπό του αγοραστού, συγχρόνως δε παρεδόθη εις τον αγοραστήν η χρήσις του ακινήτου κ.λπ.» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περ. β΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 2 του ν.3104/1954 (A΄ 313) ως εξής: [H περίπτωσις β της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του αυτού ως άνω νόμου 1587/1950 αντικαθίσταται αφ’ ης ίσχυσεν, ως εξής: «β) η ημέρα της συντάξεως του συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, δια τα από της ισχύος του παρόντος συναπτόμενα προσύμφωνα, εφόσον κατά την σύνταξίν των κατεβλήθη εξ ολοκλήρου το συμφωνηθέν τίμημα ή συνεψηφίσθη τούτο προς χρέη του πωλητού αναληφθέντα υπό του αγοραστού, συγχρόνως δε παρεδόθη εις τον αγοραστήν η χρήσις του ακινήτου κλπ. Δια τοιαύτα προσύμφωνα συνταχθέντα προ της ισχύος του παρόντος, λαμβάνεται υπ’ όψιν η ημέρα της υπογραφής του οριστικού συμβολαίου, μη υπολογιζομένων εις την αξίαν του ακινήτου των επενεχθεισών εν τω μεταξύ υπό του αγοραστού προσθηκών και βελτιώσεων» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η περ. β΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 16 του άρθρου

του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: « Η διάταξις της περίπτωσης β της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 καταργείται. Η διάταξη αυτή εξακολουθεί να ισχύει για προσύμφωνα που υπογράφτηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος εφ’ όσον το οριστικό συμβόλαιο υπογραφεί μέχρι 30 Απριλίου 1989» και ισχύει από 03.01.1989.

Στη συνέχεια η περ. β΄ της παρ. 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 16 του άρθρου

του ν. 1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: « Η διάταξις της περίπτωσης β της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του α.ν. 1521/1950 καταργείται. Η διάταξη αυτή εξακολουθεί να ισχύει για προσύμφωνα που υπογράφτηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος εφ’ όσον το οριστικό συμβόλαιο υπογραφεί μέχρι 30 Απριλίου 1989» και ισχύει από 03.01.1989.

^{Το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 4 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Ο φόρος μεταβιβάσεως επί της αξίας του ακινήτου ή του πραγματικού επί του ακινήτου δικαιώματος ορίζεται:» και αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 1078/1980 (Α΄ 238) και ισχύει από 14.10.1980.}

20

^{Το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 4 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Ο φόρος μεταβιβάσεως επί της αξίας του ακινήτου ή του πραγματικού επί του ακινήτου δικαιώματος ορίζεται:» και αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 1078/1980 (Α΄ 238) και ισχύει από 14.10.1980.}

20

περ. β της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.δ.1084/1971 (Α΄ 277) από της ισχύος του από 28.12.1971.

περ. β της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.δ.1084/1971 (Α΄ 277) από της ισχύος του από 28.12.1971.

^{Η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «ε) η μεταβίβασις εις την οποίαν ο τε πωλητής και ο αγοραστής είναι αμφότεροι πρόσωπα εκ των αναγραφομένων εν τη περιπτώσει Β΄ εδαφ. στ΄ της παραγρ. 1 του άρθρου 4 του παρόντος» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του ν. 1587 /1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «ε) η μεταβίβασις εις την οποίαν ο τε πωλητής και ο αγοραστής είναι αμφότεροι πρόσωπα εκ των αναγραφομένων εν τη περιπτώσει στ εδαφ. Β΄ της παραγρ.1 του άρθρου 4 του παρόντος» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 7 του άρθρου 14 του ν. 1882/1990 (Α΄ 43) και ισχύει από 23.03.1990.

^{Η περ. ζ’ (νυν περ. ε’) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Απαλλάσσονται του φόρου μεταβιβάσεως του βαρύνοντος τον τε πωλητήν και τον αγοραστήν…ζ) η μεταβίβασις μεταλλείου δι’ ο κατεβλήθη ο φόρος του Νόμου ΓΦΚΔ του έτους 1910 ως ισχύει» και ίσχυσε από 29.10.1950. Με την ίδια μορφή διατηρήθηκε και μετά την κύρωση του α.ν. 1521/1950 με το ν.1587/1950 (Α΄ 294) και ίσχυσε από 01.01.1951.}

Στη συνέχεια η περίπτωση ζ΄ (νυν περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 καταργήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953 (Α΄ 83), η οποία είχε ως εξής: «1. Από 1 Ιουλίου 1953 καταργείται η υπό της περιπτώσεως ζ΄ του άρθρου 6 του Ν. 1587/1950 προβλεπομένη απαλλαγή εκ του φόρου μεταβιβάσεως επί μεταβιβάσεως μεταλλείου».

Στη συνέχεια με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 3663/1957 (Α΄ 24) επανήλθε σε ισχύ η εν λόγω απαλλαγή και είχε ως εξής: «Η δια της περιπτώσεως ζ΄ του άρθρου 6 του Ν. 1587/1950 προβλεπομένη απαλλαγή εκ του φόρου μεταβιβάσεως μεταλλείου, η καταργηθείσα δια της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953, επαναφέρεται εν ισχύι δια τας από 1 ^ης Οκτωβρίου 1956 και εφεξής συντελουμένας μεταβιβάσεις μεταλλείων εξ επαχθούς αιτίας».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 173 του νδ. 210/1973 (Α΄ 277) ορίζεται ότι: «Επί μεταβιβάσεως εξ επαχθούς αιτίας υφ’ οιονδήποτε τύπον των δικαιωμάτων Μεταλλιοκτησίας, ως και των δικαιωμάτων εξ αδείας μεταλλιευτικών ερευνών ο υπέρ του Δημοσίου φόρος ορίζεται εις 5 %. Ο προσδιορισμός της τιμής πωλησεως ή της αξίας επί ανταλλαγής γίνεται υπό του αρμοδίου κατά περίπτωσιν Υφυπουργού - Περιφερειακού Διοικητού ή Νομάρχου, κατά τον υπολογισμόν δε τούτον αφαιρείται η αξία των πρώτων εγκαταστάσεων του μεταλλείου ή των επί του χώρου εφ` ου η άδεια μεταλλευτικών ερευνών».

Με την παρ. 1 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) καταργείται ο νόμος ΓΦΚΔ΄/1910 «περί μεταλλείων», ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως και εκωδικοποιήθη εις ενιαίον κείμενον δια του π.δ. της 28.10/11.11.1929 «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του νόμου ΓΦΚΔ’ της 13 Ιανουαρίου 1910 «περί μεταλλείων» και των συμπληρούντων και τροποποιούντων αυτών νόμων». Με την παρ. 19 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) ορίζεται ότι από της ενάρξεως της ισχύος του ως άνω ν.δ. (ήτοι 05.04.1974) καταργείται ο ν. 3663/1957 «περί φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων», εξαιρέσει των άρθρων 4 και 5 διατηρουμένων εν ισχύι.

^{Η περίπτωση στ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 231/1975 (Α΄ 277) και ισχύει από 06.12.1975.}

^{Η περίπτωση ζ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 2 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄144) και ισχύει από 10.05.1977, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 47 του ν. 814/1978.}

^{Η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «ε) η μεταβίβασις εις την οποίαν ο τε πωλητής και ο αγοραστής είναι αμφότεροι πρόσωπα εκ των αναγραφομένων εν τη περιπτώσει Β΄ εδαφ. στ΄ της παραγρ. 1 του άρθρου 4 του παρόντος» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του ν. 1587 /1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «ε) η μεταβίβασις εις την οποίαν ο τε πωλητής και ο αγοραστής είναι αμφότεροι πρόσωπα εκ των αναγραφομένων εν τη περιπτώσει στ εδαφ. Β΄ της παραγρ.1 του άρθρου 4 του παρόντος» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η περίπτωση γ΄ (πρώην περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 7 του άρθρου 14 του ν. 1882/1990 (Α΄ 43) και ισχύει από 23.03.1990.

^{Η περ. ζ’ (νυν περ. ε’) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Απαλλάσσονται του φόρου μεταβιβάσεως του βαρύνοντος τον τε πωλητήν και τον αγοραστήν…ζ) η μεταβίβασις μεταλλείου δι’ ο κατεβλήθη ο φόρος του Νόμου ΓΦΚΔ του έτους 1910 ως ισχύει» και ίσχυσε από 29.10.1950. Με την ίδια μορφή διατηρήθηκε και μετά την κύρωση του α.ν. 1521/1950 με το ν.1587/1950 (Α΄ 294) και ίσχυσε από 01.01.1951.}

Στη συνέχεια η περίπτωση ζ΄ (νυν περ. ε΄) του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 καταργήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953 (Α΄ 83), η οποία είχε ως εξής: «1. Από 1 Ιουλίου 1953 καταργείται η υπό της περιπτώσεως ζ΄ του άρθρου 6 του Ν. 1587/1950 προβλεπομένη απαλλαγή εκ του φόρου μεταβιβάσεως επί μεταβιβάσεως μεταλλείου».

Στη συνέχεια με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 3663/1957 (Α΄ 24) επανήλθε σε ισχύ η εν λόγω απαλλαγή και είχε ως εξής: «Η δια της περιπτώσεως ζ΄ του άρθρου 6 του Ν. 1587/1950 προβλεπομένη απαλλαγή εκ του φόρου μεταβιβάσεως μεταλλείου, η καταργηθείσα δια της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953, επαναφέρεται εν ισχύι δια τας από 1 ^ης Οκτωβρίου 1956 και εφεξής συντελουμένας μεταβιβάσεις μεταλλείων εξ επαχθούς αιτίας».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 173 του νδ. 210/1973 (Α΄ 277) ορίζεται ότι: «Επί μεταβιβάσεως εξ επαχθούς αιτίας υφ’ οιονδήποτε τύπον των δικαιωμάτων Μεταλλιοκτησίας, ως και των δικαιωμάτων εξ αδείας μεταλλιευτικών ερευνών ο υπέρ του Δημοσίου φόρος ορίζεται εις 5 %. Ο προσδιορισμός της τιμής πωλησεως ή της αξίας επί ανταλλαγής γίνεται υπό του αρμοδίου κατά περίπτωσιν Υφυπουργού - Περιφερειακού Διοικητού ή Νομάρχου, κατά τον υπολογισμόν δε τούτον αφαιρείται η αξία των πρώτων εγκαταστάσεων του μεταλλείου ή των επί του χώρου εφ` ου η άδεια μεταλλευτικών ερευνών».

Με την παρ. 1 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) καταργείται ο νόμος ΓΦΚΔ΄/1910 «περί μεταλλείων», ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως και εκωδικοποιήθη εις ενιαίον κείμενον δια του π.δ. της 28.10/11.11.1929 «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του νόμου ΓΦΚΔ’ της 13 Ιανουαρίου 1910 «περί μεταλλείων» και των συμπληρούντων και τροποποιούντων αυτών νόμων». Με την παρ. 19 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) ορίζεται ότι από της ενάρξεως της ισχύος του ως άνω ν.δ. (ήτοι 05.04.1974) καταργείται ο ν. 3663/1957 «περί φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων», εξαιρέσει των άρθρων 4 και 5 διατηρουμένων εν ισχύι.

^{Η περίπτωση στ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 231/1975 (Α΄ 277) και ισχύει από 06.12.1975.}

^{Η περίπτωση ζ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 2 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄144) και ισχύει από 10.05.1977, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 47 του ν. 814/1978.}

^{Η περίπτωση η΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ.1 του άρθρου 48 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) και ισχύει από 13.09.1978.}

^{Η περίπτωση θ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε με την παρ. 12 του άρθρου 24 του ν.1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: «θ) Η αγορά ακινήτου κατά το ποσοστό που καλύπτεται η αγοραία αξία του με κεφάλαια που αποδεδειγμένα εισάγονται από την αλλοδαπή: α) από Έλληνες που εργάζονται ή εργάστηκαν με οποιαδήποτε ιδιότητα στο εξωτερικό για 3 τουλάχιστον χρόνια, β) από Έλληνες ναυτικούς που εργάζονται ή εργάστηκαν σε πλοία με ελληνική ή ξένη σημαία για 3 τουλάχιστον χρόνια που εκτελούσαν πλόες εξωτερικού έστω και αν προσεγγίζουν και σε ελληνικά λιμάνια και ο βασικός μισθός τους προβλέπεται από το μισθολόγιο που ισχύει κάθε φορά ότι καταβάλλεται σε ξένο νόμισμα και γ) από ομογενείς εγκατεστημένους στο εξωτερικό τουλάχιστον τρία (3) χρόνια. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών καθορίζονται κάθε φορά οι λεπτομέρειες διαπίστωσης της συνδρομής των προϋποθέσεων του παρόντος» και ίσχυσε από 03.01.1989.}

Στη συνέχεια η περίπτωση θ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 2 ου ν. 2459/1997 (Α΄ 17) από της ισχύος του, 18.02.1997.

^{Η περίπτωση η΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ.1 του άρθρου 48 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) και ισχύει από 13.09.1978.}

^{Η περίπτωση θ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε με την παρ. 12 του άρθρου 24 του ν.1828/1989 (Α΄ 2) ως εξής: «θ) Η αγορά ακινήτου κατά το ποσοστό που καλύπτεται η αγοραία αξία του με κεφάλαια που αποδεδειγμένα εισάγονται από την αλλοδαπή: α) από Έλληνες που εργάζονται ή εργάστηκαν με οποιαδήποτε ιδιότητα στο εξωτερικό για 3 τουλάχιστον χρόνια, β) από Έλληνες ναυτικούς που εργάζονται ή εργάστηκαν σε πλοία με ελληνική ή ξένη σημαία για 3 τουλάχιστον χρόνια που εκτελούσαν πλόες εξωτερικού έστω και αν προσεγγίζουν και σε ελληνικά λιμάνια και ο βασικός μισθός τους προβλέπεται από το μισθολόγιο που ισχύει κάθε φορά ότι καταβάλλεται σε ξένο νόμισμα και γ) από ομογενείς εγκατεστημένους στο εξωτερικό τουλάχιστον τρία (3) χρόνια. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών καθορίζονται κάθε φορά οι λεπτομέρειες διαπίστωσης της συνδρομής των προϋποθέσεων του παρόντος» και ίσχυσε από 03.01.1989.}

Στη συνέχεια η περίπτωση θ΄ του άρθρου 6 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 2 ου ν. 2459/1997 (Α΄ 17) από της ισχύος του, 18.02.1997.

περιεχομένου της δηλώσεως βεβαιούται υποχρεωτικώς διά υπογραφής των συμβαλλόμενων ή των πληρεξουσίων των κλπ.». Μ ε την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974 .

Περαιτέρω η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.1 ν..4646/2019, (Α 201),το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

Σημείωση: Σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 14 του ν.4652/2020 (Α΄ 9), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 56 του ν.4758/2020 (Α΄ 242) ανεστάλη μέχρι την 30ή.6.2021 η εφαρμογή των άρθρων 47, 48 και 49 του ν. 4646/2019 (Α΄ 201), με εξαίρεση τη διάταξη της Ενότητας Β’ του άρθρου 48. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) μπορεί να προβλέπεται η ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων φορολογίας μεταβίβασης ακινήτων, κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και κερδών από τυχερά παίγνια, να καθορίζονται ο τρόπος, το περιεχόμενο και ο χρόνος υποβολής τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος.

περιεχομένου της δηλώσεως βεβαιούται υποχρεωτικώς διά υπογραφής των συμβαλλόμενων ή των πληρεξουσίων των κλπ.». Μ ε την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974 .

Περαιτέρω η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.1 ν..4646/2019, (Α 201),το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

Σημείωση: Σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 14 του ν.4652/2020 (Α΄ 9), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 56 του ν.4758/2020 (Α΄ 242) ανεστάλη μέχρι την 30ή.6.2021 η εφαρμογή των άρθρων 47, 48 και 49 του ν. 4646/2019 (Α΄ 201), με εξαίρεση τη διάταξη της Ενότητας Β’ του άρθρου 48. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) μπορεί να προβλέπεται η ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων φορολογίας μεταβίβασης ακινήτων, κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και κερδών από τυχερά παίγνια, να καθορίζονται ο τρόπος, το περιεχόμενο και ο χρόνος υποβολής τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος.

^{Η παράγραφος 3 καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.2 του ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{Η παράγραφος 4 καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.2 του ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{H παράγραφος 5 αναριθμήθηκε σε παράγραφο 3 με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{Η παράγραφος 3 καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.2 του ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{Η παράγραφος 4 καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.2 του ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{H παράγραφος 5 αναριθμήθηκε σε παράγραφο 3 με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021 (βλ. υποσημ. 54).}

^{Η παρ. 4 (πρώην 6) (πρώην 2) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Επί εκουσίων και δικαστικών πλειστηριασμών ως και επί αναγκαστικής, λόγω χρέους, μεταβιβάσεως ακινήτου ή πλοίου, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως επιδίδεται υπό του επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου. Επί των περιπτώσεων της παραγρ. 3 του άρθρου 2 του παρόντος, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως του ακινήτου ή του πραγματικού δικαιώματος επί του ακινήτου ή του πλοίου επιδίδεται υπό του προσώπου, υπέρ του οποίου θα γίνη η μεταγραφή» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 4 (πρώην 6) (πρώην 2) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) ως εξής: «2. Επί εκουσίων και δικαστικών πλειστηριασμών ως και επί αναγκαστικής λόγω χρέους μεταβιβάσεως ακινήτου ή πλοίου η δήλωσις επιδίδεται υπό του προς ον η μεταβίβασις υπερθεματιστού. Ο αναλογών φόρος καταβάλλεται υπό τούτου παρακρατούμενος εκ του επιτευχθέντος εκπλειστηριάσματος δια λογαριασμόν του υποχρέου πωλητού. Ο οφειλόμενος επί πλέον φόρος, λόγω τυχόν μείζονος αγοραίας αξίας του ακινήτου, βαρύνει αποκλειστικώς τον υπερθεματιστήν. Επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως του ακινήτου ή του πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή του πλοίου επιδίδεται υπό του προσώπου, υπέρ του οποίου θα γίνη η μεταγραφή. Επί απαλλοτριώσεως ακινήτων δια δημοσίαν ωφέλειαν, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως επιδίδεται υπό του καθ’ ού η απαλλοτρίωσις προ της εξοφλήσεως της αποζημιώσεως, ήτις δεν καταβάλλεται άνευ προσαγωγής αντιγράφου της άνω δηλώσεως» και ίσχυσε από 07.10.1952.

Με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια, το τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) ως εξής: [Το τελευταίον εδάφιον της παραγράφου 6 του άρθρου 7 του Α.Ν. 1521/1950, ως αύτη ηριθμήσθη δια της παραγράφου 4 του άρθρου 1 του Ν.Δ. 329/1974 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων του δια του Ν. 1587/1950, κυρωθέντος Α.Ν. 1521/1950 περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αντικαθίσταται, ως ακολούθως: «Επί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως… φόρος μεταβιβάσεως. Η παρακατάθεσις…. της υποβληθείσης δηλώσεως» και ισχύει από 13.09.1978..

Στη συνέχεια το πρώτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε, ως άνω, με την παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 1731/1987 (Α΄ 161) ως εξής: «Σε περιπτώσεις εκούσιων και δικαστικών πλειστηριασμών…..κατακυρωτικής έκθεσης» και ισχύει από 09.09.1987.

Στη συνέχεια τα δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) καταργήθηκαν με την παρ. 5 του άρθρου 7 του Ν. 1914/1990 (Α΄ 178) από της δημοσιεύσεως του 17.12.1990.

Τέλος η παράγραφος 6 (πρώην 2) αναριθμήθηκε σε παράγραφο 4 με το άρθρο 47 παρ. Α.2 Ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020.

αντίγραφο της δήλωσης για τη σύνταξη συμβολαίου και στη συνέχεια τη μεταβιβάζει στον αρμόδιο προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για έλεγχο των προσδιοριστικών στοιχείων του ακινήτου που δηλώθηκαν» και ίσχυσε από 03.01.1989.

Στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παρ. 7 (πρώην 3) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 3091/2002 (Α΄ 330) ως εξής : «Αν στην περιφέρεια στην οποία βρίσκεται το ακίνητο εφαρμόζεται το άρθρο 41 του Ν. 1249/1982 (43/Α/), επιτρέπεται να επιδοθεί η δήλωση του φόρου μεταβίβασης στον προϊστάμενο της αρμόδιας για τη φορολογία εισοδήματος του αγοραστή δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, ο οποίος χορηγεί αντίγραφο της δήλωσης για τη σύνταξη συμβολαίου και στη συνέχεια τη διαβιβάζει στον προϊστάμενο της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για έλεγχο των προσδιοριστικών στοιχείων του ακινήτου που δηλώθηκαν.» και ισχύει από 24.12.2002.

Τέλος η παρ. 7 (πρώην 3) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 4 (πρώην 6) (πρώην 2) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Επί εκουσίων και δικαστικών πλειστηριασμών ως και επί αναγκαστικής, λόγω χρέους, μεταβιβάσεως ακινήτου ή πλοίου, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως επιδίδεται υπό του επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου. Επί των περιπτώσεων της παραγρ. 3 του άρθρου 2 του παρόντος, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως του ακινήτου ή του πραγματικού δικαιώματος επί του ακινήτου ή του πλοίου επιδίδεται υπό του προσώπου, υπέρ του οποίου θα γίνη η μεταγραφή» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 4 (πρώην 6) (πρώην 2) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) ως εξής: «2. Επί εκουσίων και δικαστικών πλειστηριασμών ως και επί αναγκαστικής λόγω χρέους μεταβιβάσεως ακινήτου ή πλοίου η δήλωσις επιδίδεται υπό του προς ον η μεταβίβασις υπερθεματιστού. Ο αναλογών φόρος καταβάλλεται υπό τούτου παρακρατούμενος εκ του επιτευχθέντος εκπλειστηριάσματος δια λογαριασμόν του υποχρέου πωλητού. Ο οφειλόμενος επί πλέον φόρος, λόγω τυχόν μείζονος αγοραίας αξίας του ακινήτου, βαρύνει αποκλειστικώς τον υπερθεματιστήν. Επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως του ακινήτου ή του πραγματικού δικαιώματος επί ακινήτου ή του πλοίου επιδίδεται υπό του προσώπου, υπέρ του οποίου θα γίνη η μεταγραφή. Επί απαλλοτριώσεως ακινήτων δια δημοσίαν ωφέλειαν, η δήλωσις του φόρου μεταβιβάσεως επιδίδεται υπό του καθ’ ού η απαλλοτρίωσις προ της εξοφλήσεως της αποζημιώσεως, ήτις δεν καταβάλλεται άνευ προσαγωγής αντιγράφου της άνω δηλώσεως» και ίσχυσε από 07.10.1952.

Με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια, το τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) ως εξής: [Το τελευταίον εδάφιον της παραγράφου 6 του άρθρου 7 του Α.Ν. 1521/1950, ως αύτη ηριθμήσθη δια της παραγράφου 4 του άρθρου 1 του Ν.Δ. 329/1974 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων του δια του Ν. 1587/1950, κυρωθέντος Α.Ν. 1521/1950 περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αντικαθίσταται, ως ακολούθως: «Επί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως… φόρος μεταβιβάσεως. Η παρακατάθεσις…. της υποβληθείσης δηλώσεως» και ισχύει από 13.09.1978..

Στη συνέχεια το πρώτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε, ως άνω, με την παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 1731/1987 (Α΄ 161) ως εξής: «Σε περιπτώσεις εκούσιων και δικαστικών πλειστηριασμών…..κατακυρωτικής έκθεσης» και ισχύει από 09.09.1987.

Στη συνέχεια τα δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 7 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) καταργήθηκαν με την παρ. 5 του άρθρου 7 του Ν. 1914/1990 (Α΄ 178) από της δημοσιεύσεως του 17.12.1990.

Τέλος η παράγραφος 6 (πρώην 2) αναριθμήθηκε σε παράγραφο 4 με το άρθρο 47 παρ. Α.2 Ν.4646/2019 (Α΄ 201) το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020.

αντίγραφο της δήλωσης για τη σύνταξη συμβολαίου και στη συνέχεια τη μεταβιβάζει στον αρμόδιο προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για έλεγχο των προσδιοριστικών στοιχείων του ακινήτου που δηλώθηκαν» και ίσχυσε από 03.01.1989.

Στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παρ. 7 (πρώην 3) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 3091/2002 (Α΄ 330) ως εξής : «Αν στην περιφέρεια στην οποία βρίσκεται το ακίνητο εφαρμόζεται το άρθρο 41 του Ν. 1249/1982 (43/Α/), επιτρέπεται να επιδοθεί η δήλωση του φόρου μεταβίβασης στον προϊστάμενο της αρμόδιας για τη φορολογία εισοδήματος του αγοραστή δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, ο οποίος χορηγεί αντίγραφο της δήλωσης για τη σύνταξη συμβολαίου και στη συνέχεια τη διαβιβάζει στον προϊστάμενο της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για έλεγχο των προσδιοριστικών στοιχείων του ακινήτου που δηλώθηκαν.» και ισχύει από 24.12.2002.

Τέλος η παρ. 7 (πρώην 3) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 8 (πρώην 4) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α 245) είχε ως εξής: «Η δήλωσις είναι απαράδεκτος αν δεν αναγράφεται επ’ αυτής βεβαίωσις του αρμόδιου Δημόσιου Ταμείου περί εισπράξεως του φόρου του αναλογούντος επί της δηλούμενης αξίας».}

Στη συνέχεια με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 8 (πρώην 4) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 9 (πρώην 5) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Η δήλωσις συντάσσεται εις δύο αντίτυπα εξ ων το πρώτον παραμένει εις τον Οικον. Έφορον και το δεύτερον βεβαιούμενον υπό του Οικον. Έφόρου δια την ακρίβειαν της αντιγραφής, παραδίδεται εις τους συμβαλλόμενους».}

Στην παρ. 9 (πρώην 5) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245), προστέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 1084/1971 (Α΄ 277) το δεύτερο εδάφιο ως εξής: «1. Εις την παράγραφον 5 του άρθρου 7 του δια του νόμου 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων», προστίθεται εδάφιον έχον ούτω: «Δι’ αποφάσεων …………..τούτων αντιτύπων» και ισχύει από 28.12.1971.

Στη συνέχεια με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 9 (πρώην 5) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

Στη συνέχεια η παρ. 10 (πρώην 6) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 8 (πρώην 4) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α 245) είχε ως εξής: «Η δήλωσις είναι απαράδεκτος αν δεν αναγράφεται επ’ αυτής βεβαίωσις του αρμόδιου Δημόσιου Ταμείου περί εισπράξεως του φόρου του αναλογούντος επί της δηλούμενης αξίας».}

Στη συνέχεια με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 8 (πρώην 4) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 9 (πρώην 5) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Η δήλωσις συντάσσεται εις δύο αντίτυπα εξ ων το πρώτον παραμένει εις τον Οικον. Έφορον και το δεύτερον βεβαιούμενον υπό του Οικον. Έφόρου δια την ακρίβειαν της αντιγραφής, παραδίδεται εις τους συμβαλλόμενους».}

Στην παρ. 9 (πρώην 5) του άρθρου 7 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245), προστέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 1084/1971 (Α΄ 277) το δεύτερο εδάφιο ως εξής: «1. Εις την παράγραφον 5 του άρθρου 7 του δια του νόμου 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων», προστίθεται εδάφιον έχον ούτω: «Δι’ αποφάσεων …………..τούτων αντιτύπων» και ισχύει από 28.12.1971.

Στη συνέχεια με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 9 (πρώην 5) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

Στη συνέχεια η παρ. 10 (πρώην 6) καταργήθηκε, με το άρθρο 47 παρ. Α. 2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.}

Στη συνέχεια η παράγραφος 11 αναριθμήθηκε σε 5 με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019 (Α΄ 201) προστέθηκε νέα παράγραφος 12 ως άνω η οποία εφαρμόζεται από 30.6.2021.}

^{Με την παρ. 4 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) οι παράγραφοι 2,3,4,5,6 και 7 του άρθρου 7 του δια του Ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 «περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» αριθμούνται εφ’ εξής ως παράγραφοι 6,7,8,9,10 και 11 και ισχύουν από 01.05.1974.}

Στη συνέχεια η παράγραφος 11 αναριθμήθηκε σε 5 με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019, (Α΄ 201) το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Με το άρθρο 47 παρ.Α.2 Ν.4646/2019 (Α΄ 201) προστέθηκε νέα παράγραφος 12 ως άνω η οποία εφαρμόζεται από 30.6.2021.}

^{Στην παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε δεύτερο εδάφιο με την παρ. 3 του άρθρου 8 του ν.δ. 2561/1953 (Α΄ 233) ως εξής: «Προκειμένου περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, δια την οποίαν η προσωρινώς ή οριστικώς καθορισθείσα αποζημίωσις έχει παρακατατεθεί εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων, ο φόρος μεταβιβάσεως παρακρατείται υπό τούτου και αποδίδεται εις το Δημόσιον ταυτοχρόνως με την πληρωμήν του δικαιούχου» και ίσχυσε από 31.08.1953.}

Στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) από της δημοσιεύσεώς του, 13.09.1978.

^{Με την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ν.329/1974 (Α΄56) αναριθμείται η προυπάρχουσα παρ. 2 σε 6 και τίθεται νέα παράγραφος 2 ως εξής: «Κατά την υποβολήν της δηλώσεως φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων και εντός προθεσμίας δύο εργασίμων ημερών, ο Οικον. Εφορος είτε αποδέχεται ο το δηλούμενον τίμημα ως συμπίπτον προς την αγοραίαν αξίαν του μεταβιβαζομένου ακινήτου, ότε η μεταβίβασις περαιούται οριστικώς ως ειλικρινής, είτε προσδιορίζει προσωρινώς την αγοραίαν αξίαν αυτού και αναγράφει ταύτην εις το παραδιδόμενον εις τους συμβαλλόμενους αντίτυπον της δηλώσεως. Εξαιρετικώς, οσάκις συντρέχουν σοβαροί λόγοι, ο προσδιορισμός της προσωρινής αξίας δύναται να πραγματοποιηθή, τη εγκρίσει του εποπτεύοντος Επιθεωρητού, το βραδύτερον εντός δέκα πέντε (15) ημερών από της υποβολής της δηλώσεως.}

Στη συνέχεια η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019 (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 2Α προστέθηκε στο άρθρο 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245), με το άρθρο 90 παρ. 1 του ν. 4941/2022 (Α΄ 113) με το ως άνω περιεχόμενο.}

^{Στην παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε δεύτερο εδάφιο με την παρ. 3 του άρθρου 8 του ν.δ. 2561/1953 (Α΄ 233) ως εξής: «Προκειμένου περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, δια την οποίαν η προσωρινώς ή οριστικώς καθορισθείσα αποζημίωσις έχει παρακατατεθεί εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων, ο φόρος μεταβιβάσεως παρακρατείται υπό τούτου και αποδίδεται εις το Δημόσιον ταυτοχρόνως με την πληρωμήν του δικαιούχου» και ίσχυσε από 31.08.1953.}

Στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 47 του ν. 814/1978 (Α΄ 144) από της δημοσιεύσεώς του, 13.09.1978.

^{Με την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του ν.329/1974 (Α΄56) αναριθμείται η προυπάρχουσα παρ. 2 σε 6 και τίθεται νέα παράγραφος 2 ως εξής: «Κατά την υποβολήν της δηλώσεως φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων και εντός προθεσμίας δύο εργασίμων ημερών, ο Οικον. Εφορος είτε αποδέχεται ο το δηλούμενον τίμημα ως συμπίπτον προς την αγοραίαν αξίαν του μεταβιβαζομένου ακινήτου, ότε η μεταβίβασις περαιούται οριστικώς ως ειλικρινής, είτε προσδιορίζει προσωρινώς την αγοραίαν αξίαν αυτού και αναγράφει ταύτην εις το παραδιδόμενον εις τους συμβαλλόμενους αντίτυπον της δηλώσεως. Εξαιρετικώς, οσάκις συντρέχουν σοβαροί λόγοι, ο προσδιορισμός της προσωρινής αξίας δύναται να πραγματοποιηθή, τη εγκρίσει του εποπτεύοντος Επιθεωρητού, το βραδύτερον εντός δέκα πέντε (15) ημερών από της υποβολής της δηλώσεως.}

Στη συνέχεια η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019 (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 2Α προστέθηκε στο άρθρο 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245), με το άρθρο 90 παρ. 1 του ν. 4941/2022 (Α΄ 113) με το ως άνω περιεχόμενο.}

^{Η παρ. 3 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) όπως αυτή τέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) είχε ως εξής: «3. Ο βαρυνόμενος, κατά τας διατάξεις του παρόντος, δια του φόρου επί της τυχόν υπαρχούσης διαφοράς μεταξύ αγοραίας αξίας και τιμήματος του μεταβιβαζομένου ακινήτου, δύναται, εντός διμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ημερομηνίας παραλαβής της δηλώσεως να επιδώση συπληρωματική δήλωσιν φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων, σύμφωνον προς την υπό του Οικον. Εφόρου προσδιορισθείσαν αξίαν και να καταβάλη ταυτοχρόνως τον αναλογούντα επ’ αυτής φόρον άνευ προσθέτου τοιούτου. Εις την περίπτωσιν ταύτην και υπό τον όρον ότι άπαντα τα εν τη δηλώσει προβλεπόμενα στοιχεία τυγχάνουν ειλικρινή η μεταβίβασις περαιούται οριστικώς ως ειλικρινής» και ίσχυσε από 01.05.1974.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε, με την παρ. 1 του άρθρου 70 του ν. 1041/1980 (Α΄ 75) και ισχύει από 02.04.1980.

Στη συνέχεια η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019 (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 4 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 329/1974 (Α΄ 56).}

^{Η παρ. 3 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) όπως αυτή τέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) είχε ως εξής: «3. Ο βαρυνόμενος, κατά τας διατάξεις του παρόντος, δια του φόρου επί της τυχόν υπαρχούσης διαφοράς μεταξύ αγοραίας αξίας και τιμήματος του μεταβιβαζομένου ακινήτου, δύναται, εντός διμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ημερομηνίας παραλαβής της δηλώσεως να επιδώση συπληρωματική δήλωσιν φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων, σύμφωνον προς την υπό του Οικον. Εφόρου προσδιορισθείσαν αξίαν και να καταβάλη ταυτοχρόνως τον αναλογούντα επ’ αυτής φόρον άνευ προσθέτου τοιούτου. Εις την περίπτωσιν ταύτην και υπό τον όρον ότι άπαντα τα εν τη δηλώσει προβλεπόμενα στοιχεία τυγχάνουν ειλικρινή η μεταβίβασις περαιούται οριστικώς ως ειλικρινής» και ίσχυσε από 01.05.1974.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε, με την παρ. 1 του άρθρου 70 του ν. 1041/1980 (Α΄ 75) και ισχύει από 02.04.1980.

Στη συνέχεια η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019 (Α΄ 201), το οποίο εφαρμόζεται από 30.6.2021.

^{Η παρ. 4 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 329/1974 (Α΄ 56).}

^{Η παρ. 5 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) ως εξής: «Η προεκτίμησις, κατά τα εν παρ. 2, έχει εφαρμογήν μόνον επί υποβολής της δηλώσεως φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων απ` ευθείας εις τον αρμόδιον Οικον. `Εφορον».}

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.3 Ν.4646/2019,Α 201), το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020, ως εξής: «Μετά την υποβολή τροποποιητικής δήλωσης, εφόσον προκύπτει μείωση φόρου μεγαλύτερη των τριακοσίων (300) ευρώ, η πράξη προσδιορισμού του φόρου εκδίδεται μετά από έλεγχο της Φορολογικής Διοίκησης, με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στο άρθρο 16 του παρόντος. Εάν μετά την υποβολή τροποποιητικής δήλωσης υποβληθούν νέες τροποποιητικές δηλώσεις, εφόσον από τις δηλώσεις αυτές προκύπτει μείωση φόρου, ανεξαρτήτως του ύψους αυτής, η πράξη προσδιορισμού του φόρου εκδίδεται μετά από έλεγχο της Φορολογικής Διοίκησης. Με απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ καθορίζονται τα όργανα, ο τρόπος, η διαδικασία και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τον έλεγχο των υποβαλλόμενων δηλώσεων.».

Στη συνέχεια η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 15 παρ.1 ν.5000/2022 (Α΄ 226).

^{H παρ. 2 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «2. Τα επί του Οικον. Εφόρου επί τη βάσει φύλλου ελέγχου ή επί τη βάσει αποφάσεως φορολογικού δικαστηρίου βεβαιούμενα ποσά: α) φόρου, β) φορολογικών προσαυξήσεων και γ) προστίμου λόγω παραβάσεως των διατάξεων του παρόντος νόμου, καταβάλλονται το βραδύτερον εντός του μηνός του αμέσως επομένου του μηνός της βεβαιώσεώς των» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 6 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του Α.Ν. 63/1967 ως εξής: «Τα υπό του Οικον. Εφόρου εντός του οικείου οικον. έτους ή εις χρόνον μεταγενέστερον της λήξεως αυτού, βεβαιούμενα ποσά φόρου, φορολογικών προσαυξήσεων και προστίμων, επί τη βάσει α) δηλώσεως υποβαλλομένης, κατόπιν εξωδίκου λύσεως της διαφοράς, β)φύλλου ελέγχου καταστάντος οριστικού λόγω μη ασκήσεως ενδίκου μέσου, ή γ) συμβιβασμού ενώπιον φορολογικού δικαστηρίου, καταβάλλονται εις 8 ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης καταβαλλομένης εντός του επομένου από της βεβαιώσεως μηνός.

Τα βάσει αποφάσεως φορολογικού δικαστηρίου βεβαιούμενα ποσά φόρου κλπ., καταβάλλονται εις τέσσαρας ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης καταβαλλομένης εντός του επομένου από της βεβαιώσεως μηνός».

Στη συνέχεια με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) στο άρθρο 8 του ν. 1587/1950 κυρωθέντος του α.ν. 1521/1950 τέθηκαν, μετά την παράγραφο 1, τέσσερις παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, ενώ η παρ. 2 αναριθμήθηκε σε 6 και ισχύει από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 6 αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρ.30 του ν. 2648/1998 (Α΄ 238) ως εξής: «Φόρος που βεβαιώνεται κατά τη διάρκεια του οικείου οικονομικού έτους ή μεταγενέστερα από τη λήξη του: α) Με βάση φύλλο ελέγχου που έγινε οριστικό λόγω μη άσκησης ή εκπρόθεσμης άσκησης προσφυγής, καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών εκτός της τελευταίας. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. β) Μετά τη διοικητική επίλυση της διαφοράς και την καταβολή του ενός πέμπτου (1/5), το υπόλοιπο καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών, εκτός της τελευταίας. Η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από την υπογραφή του πρακτικού μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. Αν ο υπόχρεος καταβάλλει εντός της ως άνω προθεσμίας καταβολής του ενός πέμπτου (1/5) το σύνολο του ποσού που προκύπτει συνεπεία της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς, παρέχεται επί αυτού έκπτωση κατά ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%). γ) Με βάση απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, καταβάλλεται σε δύο (2) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι το συνολικό ποσό του φόρου δεν είναι μικρότερο των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα, και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα τους μήνα που ακολουθεί.».

Στη συνέχεια τα πρώτα εδάφια των περ. α, β, γ της παρ. 6 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκαν με τις παρ. 4, 5 και 6 αντίστοιχα του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α 242) ως εξής: «Φόρος που βεβαιώνεται κατά τη διάρκεια του οικείου οικονομικού έτους ή μεταγενέστερα από τη λήξη του: α) με βάση φύλλο ελέγχου, που έγινε οριστικό λόγω μη άσκησης ή εκπρόθεσμης άσκησης προσφυγής, καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας". Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. β) Μετά τη διοικητική επίλυση 37

της διαφοράς και την καταβολή του ενός πέμπτου (1/5), το υπόλοιπο καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας. Η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από την υπογραφή του πρακτικού μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. Αν ο υπόχρεος καταβάλλει εντός της ως άνω προθεσμίας καταβολής του ενός πέμπτου (1/5) το σύνολο του ποσού που προκύπτει συνεπεία της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς, παρέχεται επί αυτού έκπτωση κατά ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%). γ) Με βάση απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, καταβάλλεται σε δύο ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι το συνολικό ποσό του φόρου δεν είναι μικρότερο των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας". Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα, και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα τους μήνα που ακολουθεί.»

Με το άρθρο 28 του ως άνω νόμου ορίζεται : «Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις του. Ειδικά, όπου στις διατάξεις του παρόντος μετατρέπονται δραχμικά ποσά σε ευρώ, η ισχύς των διατάξεων αυτών αρχίζει από 1.1.2002. Τα δραχμικά ποσά που ισχύουν την 31.12.2001, από 1.1.2002 μετατρέπονται σε ευρώ με βάση την οριστική ισοτιμία 1 ευρώ =340,750 δραχμές, για τις λοιπές μη μνημονευόμενες περιπτώσεις. νόμου».

Στη συνέχεια η παρ.6, καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019, (Α΄ 201),το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020.

^{Η παρ. 5 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) ως εξής: «Η προεκτίμησις, κατά τα εν παρ. 2, έχει εφαρμογήν μόνον επί υποβολής της δηλώσεως φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων απ` ευθείας εις τον αρμόδιον Οικον. `Εφορον».}

Στη συνέχεια η παρ. 5 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με το άρθρο 47 παρ. Α.3 Ν.4646/2019,Α 201), το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020, ως εξής: «Μετά την υποβολή τροποποιητικής δήλωσης, εφόσον προκύπτει μείωση φόρου μεγαλύτερη των τριακοσίων (300) ευρώ, η πράξη προσδιορισμού του φόρου εκδίδεται μετά από έλεγχο της Φορολογικής Διοίκησης, με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στο άρθρο 16 του παρόντος. Εάν μετά την υποβολή τροποποιητικής δήλωσης υποβληθούν νέες τροποποιητικές δηλώσεις, εφόσον από τις δηλώσεις αυτές προκύπτει μείωση φόρου, ανεξαρτήτως του ύψους αυτής, η πράξη προσδιορισμού του φόρου εκδίδεται μετά από έλεγχο της Φορολογικής Διοίκησης. Με απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ καθορίζονται τα όργανα, ο τρόπος, η διαδικασία και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τον έλεγχο των υποβαλλόμενων δηλώσεων.».

Στη συνέχεια η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 15 παρ.1 ν.5000/2022 (Α΄ 226).

^{H παρ. 2 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «2. Τα επί του Οικον. Εφόρου επί τη βάσει φύλλου ελέγχου ή επί τη βάσει αποφάσεως φορολογικού δικαστηρίου βεβαιούμενα ποσά: α) φόρου, β) φορολογικών προσαυξήσεων και γ) προστίμου λόγω παραβάσεως των διατάξεων του παρόντος νόμου, καταβάλλονται το βραδύτερον εντός του μηνός του αμέσως επομένου του μηνός της βεβαιώσεώς των» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 6 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του Α.Ν. 63/1967 ως εξής: «Τα υπό του Οικον. Εφόρου εντός του οικείου οικον. έτους ή εις χρόνον μεταγενέστερον της λήξεως αυτού, βεβαιούμενα ποσά φόρου, φορολογικών προσαυξήσεων και προστίμων, επί τη βάσει α) δηλώσεως υποβαλλομένης, κατόπιν εξωδίκου λύσεως της διαφοράς, β)φύλλου ελέγχου καταστάντος οριστικού λόγω μη ασκήσεως ενδίκου μέσου, ή γ) συμβιβασμού ενώπιον φορολογικού δικαστηρίου, καταβάλλονται εις 8 ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης καταβαλλομένης εντός του επομένου από της βεβαιώσεως μηνός.

Τα βάσει αποφάσεως φορολογικού δικαστηρίου βεβαιούμενα ποσά φόρου κλπ., καταβάλλονται εις τέσσαρας ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης καταβαλλομένης εντός του επομένου από της βεβαιώσεως μηνός».

Στη συνέχεια με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 329/1974 (Α΄ 56) στο άρθρο 8 του ν. 1587/1950 κυρωθέντος του α.ν. 1521/1950 τέθηκαν, μετά την παράγραφο 1, τέσσερις παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, ενώ η παρ. 2 αναριθμήθηκε σε 6 και ισχύει από 01.05.1974.

Στη συνέχεια η παρ. 6 αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρ.30 του ν. 2648/1998 (Α΄ 238) ως εξής: «Φόρος που βεβαιώνεται κατά τη διάρκεια του οικείου οικονομικού έτους ή μεταγενέστερα από τη λήξη του: α) Με βάση φύλλο ελέγχου που έγινε οριστικό λόγω μη άσκησης ή εκπρόθεσμης άσκησης προσφυγής, καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών εκτός της τελευταίας. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. β) Μετά τη διοικητική επίλυση της διαφοράς και την καταβολή του ενός πέμπτου (1/5), το υπόλοιπο καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών, εκτός της τελευταίας. Η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από την υπογραφή του πρακτικού μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. Αν ο υπόχρεος καταβάλλει εντός της ως άνω προθεσμίας καταβολής του ενός πέμπτου (1/5) το σύνολο του ποσού που προκύπτει συνεπεία της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς, παρέχεται επί αυτού έκπτωση κατά ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%). γ) Με βάση απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, καταβάλλεται σε δύο (2) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι το συνολικό ποσό του φόρου δεν είναι μικρότερο των εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα, και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα τους μήνα που ακολουθεί.».

Στη συνέχεια τα πρώτα εδάφια των περ. α, β, γ της παρ. 6 του άρθρου 8 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκαν με τις παρ. 4, 5 και 6 αντίστοιχα του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α 242) ως εξής: «Φόρος που βεβαιώνεται κατά τη διάρκεια του οικείου οικονομικού έτους ή μεταγενέστερα από τη λήξη του: α) με βάση φύλλο ελέγχου, που έγινε οριστικό λόγω μη άσκησης ή εκπρόθεσμης άσκησης προσφυγής, καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας". Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. β) Μετά τη διοικητική επίλυση 37

της διαφοράς και την καταβολή του ενός πέμπτου (1/5), το υπόλοιπο καταβάλλεται σε έξι (6) ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι κάθε δόση δεν είναι μικρότερη των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας. Η πρώτη καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από την υπογραφή του πρακτικού μήνα και οι υπόλοιπες μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα των μηνών που ακολουθούν. Αν ο υπόχρεος καταβάλλει εντός της ως άνω προθεσμίας καταβολής του ενός πέμπτου (1/5) το σύνολο του ποσού που προκύπτει συνεπεία της διοικητικής επίλυσης της διαφοράς, παρέχεται επί αυτού έκπτωση κατά ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%). γ) Με βάση απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, καταβάλλεται σε δύο ίσες μηνιαίες δόσεις, με τον περιορισμό ότι το συνολικό ποσό του φόρου δεν είναι μικρότερο των τριακοσίων (300) ευρώ εκτός της τελευταίας". Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα του επόμενου από τη βεβαίωση μήνα, και η δεύτερη μέχρι την τελευταία εργάσιμη, για τις δημόσιες υπηρεσίες, ημέρα τους μήνα που ακολουθεί.»

Με το άρθρο 28 του ως άνω νόμου ορίζεται : «Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις του. Ειδικά, όπου στις διατάξεις του παρόντος μετατρέπονται δραχμικά ποσά σε ευρώ, η ισχύς των διατάξεων αυτών αρχίζει από 1.1.2002. Τα δραχμικά ποσά που ισχύουν την 31.12.2001, από 1.1.2002 μετατρέπονται σε ευρώ με βάση την οριστική ισοτιμία 1 ευρώ =340,750 δραχμές, για τις λοιπές μη μνημονευόμενες περιπτώσεις. νόμου».

Στη συνέχεια η παρ.6, καταργήθηκε με το άρθρο 47 παρ.Α.3 Ν.4646/2019, (Α΄ 201),το οποίο, σύμφωνα με την παρ.37 άρθρου 66 του αυτού νόμου, εφαρμόζεται από 1.1.2020.

^{Το άρθρο 9 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245), ίσχυσε από 29.10.1950 μέχρι 11.09.1997, οπότε και καταργήθηκε με το άρθρο 25 του ν.2523/1997, είχε ως εξής: «1. Επί ελλιπούς δηλώσεως της αξίας του μεταβιβαζομένου ακινήτου κ.λπ. ή ελλιπούς ή παραλείψεως δηλώσεως ετέρων στοιχείων ασκούντων ουσιώδη επιρροήν εις τον καθορισμόν της αξίας, εφαρμόζονται αι διατάξεις του Ν. Διατάγματος 632/1948 «περί επιβολής προσαυξήσεως λόγω εκπροθέσμου ή ελλιπούς δηλώσεως ή παραλείψεως υποβολής φορολογικής δηλώσεως». Προκειμένου περί του συμβιβασμού της παραγρ. 2 του άρθρου 11 του παρόντος, το υπό της παραγρ. 3 του άρθρου 2 του Ν. Διατάγματος 632/1948 προβλεπόμενον ποσοστόν μειούται εις 10%. 2. Επί εκπροθέσμου καταβολής του φόρου, των φορολογικών προσαυξήσεων και των προστίμων, ο υπόχρεος καταλογίζεται, δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως, με προσαύξησιν υπερημερίας 3% επί του εκπροθέσμως καταβαλλομένου φόρου φορολογικής προσαυξήσεως και προστίμου. Το εκπρόθεσμον την καταβολής άρχεται υπολογιζόμενον από της πρώτης του μηνός του αμέσως μεθεπομένου του μηνός της βεβαιώσεως του φόρου κ.λπ. και η δι’ αυτό πρασαύξησις δεν δύναται, να υπερβεί τα 100% του εκπροθέσμως καταβαλλομένου φόρου, των φορολογικών προσαυξήσεων και του προστίμου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 9 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) ως εξής: «1. Επί ελλιπούς δηλώσεως της αξίας ή του φόρου επιβάλλεται προσαύξησις μη δυναμένη να είναι κατωτέρα των 10% ως και ανωτέρα των 30% του τμήματος του φόρου το οποίον δεν εδηλώθη» και ίσχυσε από 07.10.1952.

Στη συνέχεια στην παρ. 1 του άρθρου 9 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 8 του ν.δ. 2561/1953 (Α΄ 233) τελευταίο εδάφιο ως εξής: «Επί παραλείψεως εγχειρήσεως της δηλώσεως της προβλοπομένης υπό του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του παρόντος επιβάλλεται προσαύξησις ίση προς το ήμισυ του καταλογιζομένου φόρου» και ίσχυσε από 31.08.1953.

Στη συνέχεια το άρθρο 9 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 11 του ν.δ. 4242/1962 (Α΄135) ως εξής: «2 Το άρθρον 9 του Ν. 1587/1950, ως τούτο ετροποποιήθη δια του άρθρου 20 παρ. 7 του Ν. 2246/1952 και του άρθρου 8 παρ. 2 του Ν.Δ. 2561/1953 αντικαθίστανται ως εξής: [Άρθρον 9 1. Επί ανακριβούς δηλώσεως της αξίας ή του φόρου, επιβάλλεται εις βάρος του αγοραστού προσάυξησις από 20% - 40% επί του ποσού του φόρου το οποίον δεν εδηλώθη. Δεν επιβάλλεται προσαύξησις ανακριβείας οσάκις η διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος και του οριστικώς προσδιορισθέντος φόρου δεν υπερβαίνει το ποσοστόν 20%. Επί παραλείψεως υποβολής δηλώσεως επιβάλλεται προσαύξησις από 50% -100% του καταλογιζομένου φόρου. 2. Επί των περιπτώσεων ανακριβούς δηλώσεως επιβάλλεται προς τούτοις δια πράξεως του Οικονομικού Εφόρου πρόστιμον εις βάρος του πωλητού ίσον προς το ήμισυ της κατά τα ανωτέρω εις βάρος του αγοραστού προβλεπομένης προσαυξήσεως. 3. Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται επί δηλώσεων φόρου μεταβιβάσεως υποβαλλομένων από 1 ^ης Οκτωβρίου 1962 και εφεξής».

Στη συνέχεια η παρ. 2 του άρθρου 9 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε, με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν.δ. 1084/1971 (Α΄ 277) από της δημοσιεύσεώς του, 28.12.1971.

38

^{Το εν λόγω άρθρο 12 εφαρμόζεται για υποθέσεις έως την 31.12.2013}

^{Το εδάφιο 1 της παρ. 1 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Η επαλήθευσις των επιδοθεισών δηλώσεων, η σύνταξις των φύλλων ελέγχου και των φορολογικών καταλόγων και η κοινοποίησις αποσπασμάτων αυτών, αι ενστάσεις κατά των εν τοις φορολογικοίς καταλόγοις εγγραφών και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως αυτών, αι εφέσεις κατά των εκδοθεισών συνεπεία ενστάσεων αποφάσεων και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως των εφέσεων, αι αποζημιώσεις των επιτροπών, τα δικαιώματα επιδόσεως, τα των παραβόλων και δικαστικών δαπανών, τα της βεβαιώσεως του φόρου και εν γένει η διαδικασία της βεβαιώσεως του φόρου διέπονται υπό των διατάξεων του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων, εφ’ όσον δεν ρυθμίζονται άλλως δια διατάξεων του παρόντος νόμου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια το εδάφιο 1 της παρ. 1 του άρθρου 12 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «Η επαλήθευσις των επιδοθεισών δηλώσεων, η σύνταξις των φύλλων ελέγχου και των φορολογικών καταλόγων και η κοινοποίησις αποσπασμάτων αυτών, αι ενστάσεις κατά των εν τοις φορολογικοίς καταλόγοις εγγραφών και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως αυτών, αι εφέσεις κατά των εκδοθεισών συνεπεία ενστάσεων αποφάσεων και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως των εφέσεων, τα των παραβόλων και δικαστικών δαπανών, τα της βεβαιώσεως του φόρου και εν γένει η διαδικασία της βεβαιώσεως του φόρου διέπονται υπό των διατάξεων του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων, εφ’ όσον δεν ρυθμίζονται άλλως δια διατάξεων του παρόντος νόμου» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια στην παρ. 1 του άρθρου 12 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 8 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) προστέθηκαν σε συνέχεια του δευτέρου εδαφίου τα ακόλουθα: «……..προκειμένου δε περί μεταβιβάσεως πλοίου το ωρισμένον δια την εκδίκασιν των ενστάσεων φορολογίας πλοίων» και ίσχυσε από 07.10.1952.

^{Η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Το δικαίωμα του δημοσίου, προς επιβολήν του φόρου του παρόντος παραγράφεται μετά τετραετίαν από της ημέρας της επιδόσεως της δηλώσεως του φόρου μεταβιβάσεως. Επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 10 του παρόντος, εφ΄ όσον έληξεν η τετραετία, το δικαίωμα του δημοσίου προς επιβολήν του φόρου διατηρείται και πέραν της τετραετίας και μέχρις εξ μηνών από της χρονολογίας της οριστικής και τελεσιδίκου πειθαρχικής αποφάσεως της εκδοθείσης κατά του αρμοδίου επί της εκτιμήσεως οργάνου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 46 του ν. 820/1978 (Α΄ 174) ) ως εξής: «Το δικαίωμα του δημοσίου, προς επιβολήν του φόρου του παρόντος παραγράφεται μετά πενταετίαν από της ημέρας της επιδόσεως της δηλώσεως του φόρου μεταβιβάσεως» και ίσχυσε από 17.10.1978.

Τέλος η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 1078/1980 (Α΄ 238) και ισχύει από 14.10.1980.

^{Το εδάφιο 1 της παρ. 1 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Η επαλήθευσις των επιδοθεισών δηλώσεων, η σύνταξις των φύλλων ελέγχου και των φορολογικών καταλόγων και η κοινοποίησις αποσπασμάτων αυτών, αι ενστάσεις κατά των εν τοις φορολογικοίς καταλόγοις εγγραφών και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως αυτών, αι εφέσεις κατά των εκδοθεισών συνεπεία ενστάσεων αποφάσεων και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως των εφέσεων, αι αποζημιώσεις των επιτροπών, τα δικαιώματα επιδόσεως, τα των παραβόλων και δικαστικών δαπανών, τα της βεβαιώσεως του φόρου και εν γένει η διαδικασία της βεβαιώσεως του φόρου διέπονται υπό των διατάξεων του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων, εφ’ όσον δεν ρυθμίζονται άλλως δια διατάξεων του παρόντος νόμου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια το εδάφιο 1 της παρ. 1 του άρθρου 12 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) είχε ως εξής: «Η επαλήθευσις των επιδοθεισών δηλώσεων, η σύνταξις των φύλλων ελέγχου και των φορολογικών καταλόγων και η κοινοποίησις αποσπασμάτων αυτών, αι ενστάσεις κατά των εν τοις φορολογικοίς καταλόγοις εγγραφών και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως αυτών, αι εφέσεις κατά των εκδοθεισών συνεπεία ενστάσεων αποφάσεων και τα της επιδόσεως και εκδικάσεως των εφέσεων, τα των παραβόλων και δικαστικών δαπανών, τα της βεβαιώσεως του φόρου και εν γένει η διαδικασία της βεβαιώσεως του φόρου διέπονται υπό των διατάξεων του Κώδικος φορολογίας καθαρών προσόδων, εφ’ όσον δεν ρυθμίζονται άλλως δια διατάξεων του παρόντος νόμου» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια στην παρ. 1 του άρθρου 12 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 8 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) προστέθηκαν σε συνέχεια του δευτέρου εδαφίου τα ακόλουθα: «……..προκειμένου δε περί μεταβιβάσεως πλοίου το ωρισμένον δια την εκδίκασιν των ενστάσεων φορολογίας πλοίων» και ίσχυσε από 07.10.1952.

^{Η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Το δικαίωμα του δημοσίου, προς επιβολήν του φόρου του παρόντος παραγράφεται μετά τετραετίαν από της ημέρας της επιδόσεως της δηλώσεως του φόρου μεταβιβάσεως. Επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 10 του παρόντος, εφ΄ όσον έληξεν η τετραετία, το δικαίωμα του δημοσίου προς επιβολήν του φόρου διατηρείται και πέραν της τετραετίας και μέχρις εξ μηνών από της χρονολογίας της οριστικής και τελεσιδίκου πειθαρχικής αποφάσεως της εκδοθείσης κατά του αρμοδίου επί της εκτιμήσεως οργάνου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 46 του ν. 820/1978 (Α΄ 174) ) ως εξής: «Το δικαίωμα του δημοσίου, προς επιβολήν του φόρου του παρόντος παραγράφεται μετά πενταετίαν από της ημέρας της επιδόσεως της δηλώσεως του φόρου μεταβιβάσεως» και ίσχυσε από 17.10.1978.

Τέλος η παρ. 3 του άρθρου 12 του α.ν. 1521/1950 (Α΄245) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 1078/1980 (Α΄ 238) και ισχύει από 14.10.1980.

^{Αναφορικά με τις απαγορεύσεις του παρόντος άρθρου από 30/6/2021 εφαρμόζονται τα πρόστιμα της παρ. 5 του άρθρου 13 του παρόντος, τα οποία προστέθηκαν με την παρ. Α6 του άρθρου 47 του ν.4646/2019 (Α΄ 201).}

48

^{Αναφορικά με τις απαγορεύσεις του παρόντος άρθρου από 30/6/2021 εφαρμόζονται τα πρόστιμα της παρ. 5 του άρθρου 13 του παρόντος, τα οποία προστέθηκαν με την παρ. Α6 του άρθρου 47 του ν.4646/2019 (Α΄ 201).}

48

οποίος αναλογεί επί του μη δηλωθέντος τμήματος του τιμήματος. 4. Τα κατά τας προηγουμένας παραγράφους πρόστιμα επιβάλλονται δι` ητιολογημένης πράξεως του Οικον. Εφόρου. Δια την έκδοσιν και επίδοσιν της πράξεως, την παραγραφήν του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολήν προστίμου, την άσκησιν προσφυγής και ενδίκων μέσων και εν γένει την διαδικασίαν βεβαιώσεως και εισπράξεως τούτου, εφαρμόζονται αναλόγως αι περί επιβολής προστίμου διατάξεις, αι ισχύουσαι εν τη φορολογία εισοδήματος».

Στη συνέχεια αναφορικά με τα προβλεπόμενα πρόστιμα στις παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου αυτά καταργήθηκαν με το άρθρο 25 ν. 2523/1997 και ίσχυσαν τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4 ν. 2523/1997 πρόστιμα.

^{Για τα εντός { } εδάφια (διαδικασία επιβολής προστίμων, την παραγραφή, τη βεβαίωση και την είσπραξη αυτών) εφαρμόζονται από 1-1-2014 οι διατάξεις του ΚΦΔ.}

^{Η παρ. 1 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ.1 του άρθρου 32 ν.5073/2023,}

( Α΄ 204) από την έναρξη ισχύος του νόμου 11-12-2023.

^{Η παρ. 1 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) καταργήθηκε με την παρ.1 του άρθρου 32 ν.5073/2023,}

( Α΄ 204) από την έναρξη ισχύος του νόμου 11-12-2023.

^{Η παρ. 4 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Εάν εντός έτους από της καταρτίσεως του οριστικού συμβολαίου μεταβιβάσεως ακυρωθή τούτο ένεκεν ελαττώματος αφορώντος εις τας νομικάς σχέσεις του πωλητού προς το ακίνητον ή ένεκεν άλλων εξαιρετικών λόγων, δεν επιβάλλεται φόρος μεταβιβάσεως δια την ακύρωσιν και επιστρέφεται το ήμισυ του κατά την κατάρτισιν του ακυρουμένου συμβολαίου καταβληθέντος φόρου μεταβιβάσεως» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια στην παρ. 4 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 10 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) οι λέξεις «εντός έτους» αντικαθίστανται δια των λέξεων «εντός δύο ετών» και ισχύει από 07.10.1952.

Στη συνέχεια η παρ. 4 του άρθρου 16 του δια του ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 47 του ν. 542/1977 (Α΄ 41) και ισχύει από 14.02.1977.

^{Η παρ. 4 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Εάν εντός έτους από της καταρτίσεως του οριστικού συμβολαίου μεταβιβάσεως ακυρωθή τούτο ένεκεν ελαττώματος αφορώντος εις τας νομικάς σχέσεις του πωλητού προς το ακίνητον ή ένεκεν άλλων εξαιρετικών λόγων, δεν επιβάλλεται φόρος μεταβιβάσεως δια την ακύρωσιν και επιστρέφεται το ήμισυ του κατά την κατάρτισιν του ακυρουμένου συμβολαίου καταβληθέντος φόρου μεταβιβάσεως» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια στην παρ. 4 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294), με την παρ. 10 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) οι λέξεις «εντός έτους» αντικαθίστανται δια των λέξεων «εντός δύο ετών» και ισχύει από 07.10.1952.

Στη συνέχεια η παρ. 4 του άρθρου 16 του δια του ν. 1587/1950 κυρωθέντος α.ν. 1521/1950 αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 1 του άρθρου 47 του ν. 542/1977 (Α΄ 41) και ισχύει από 14.02.1977.

^{Η παρ. 5 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Δια την επιστροφήν του φόρου επί των περιπτώσεων των προηγουμένων παραγράφων απαιτείται αίτησις του δικαιούχου προς τον αρμόδιον δια τον φόρο μεταβιβάσεως Οικον. Έφορον, ήτις δεόν να υποβληθή: Α) εντός έτους από της επιδόσεως της δηλώσεως εις την περίπτωσιν της ματαιώσεως της υπογραφής του συμβολαίου μεταβιβάσεως και Β) εκατόν είκοσι (120) ημερών από της ημέρας: α) της ατονίας ή εξόδου της αιρέσεως, β) της ενεργείας της εξωνήσεως και γ) της ακυρώσεως του συμβολαίου. Μετά την πάροδον των προθεσμιών τούτων παραγράφεται το δικαίωμα προς επιστροφήν του καταβληθέντος φόρου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 δια του ν.1587/1950 η παρ. 5 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αναριθμήθηκε σε (6) και είχε ως εξής: «6. Δια την επιστροφήν του φόρου επί των περιπτώσεων των προηγουμένων παραγράφων απαιτείται αίτησις του δικαιούχου προς τον αρμόδιον δια τον φόρον της μεταβιβάσεως Οικον. Έφορον, ήτις δέον να υποβληθή: Α) εντός έτους από της επιδόσεως της δηλώσεως εις την περίπτωσιν της ματαιώσεως της υπογραφής του συμβολαίου μεταβιβάσεως και Β) εντός 120 ημερών από της ημέρας : α) της ατονίας ή εξόδου της αιρέσεως, β) της ενεργείας της εξωνήσεως, γ) της ακυρώσεως του συμβολαίου και δ) της συμπληρώσεως της προθεσμίας της παρ. 5 του παρόντος άρθρου. Μετά την πάροδον των προθεσμιών τούτων παραγράφεται το δικαίωμα προς επιστροφήν του καταβληθέντος φόρου.», προστέθηκε δε νέα παρ. 5 στο άρθρο 16 ως άνω, και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η παρ.6 του άρθρου 16 του ν.1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ .2 του άρθρου 32 του ν.5073/2023 (Α΄ 204) και ισχύει από 11.12.2023.

^{Η παρ. 7 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 17 του ν.δ. 3717/1957 (Α΄ 131) και ισχύει από 23.07.1957. Με το τελευταίο εδάφιο της προηγούμενης παραγράφου 3 του άρθρου 17 του ν.δ. 3717/1957 ορίζεται ότι «Δια την επιστροφήν του φόρου απαιτείται συν τη αιτήσει τη προβλεπομένη υπό της παρ.}

6 του άρθρ. 16 του ρηθέντος Νόμου να υποβληθή βεβαίωσις ότι δεν μετεγράφη η αρχική πράξις και ότι επί του δια ταύτης μεταβιβαζομένου ακινήτου υφίστατο νομικόν ελάττωμα, ως και δικαστική απόφασις ακυρώσεως της πράξεως».

52

^{Η παρ. 5 του άρθρου 16 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «Δια την επιστροφήν του φόρου επί των περιπτώσεων των προηγουμένων παραγράφων απαιτείται αίτησις του δικαιούχου προς τον αρμόδιον δια τον φόρο μεταβιβάσεως Οικον. Έφορον, ήτις δεόν να υποβληθή: Α) εντός έτους από της επιδόσεως της δηλώσεως εις την περίπτωσιν της ματαιώσεως της υπογραφής του συμβολαίου μεταβιβάσεως και Β) εκατόν είκοσι (120) ημερών από της ημέρας: α) της ατονίας ή εξόδου της αιρέσεως, β) της ενεργείας της εξωνήσεως και γ) της ακυρώσεως του συμβολαίου. Μετά την πάροδον των προθεσμιών τούτων παραγράφεται το δικαίωμα προς επιστροφήν του καταβληθέντος φόρου» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 δια του ν.1587/1950 η παρ. 5 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) αναριθμήθηκε σε (6) και είχε ως εξής: «6. Δια την επιστροφήν του φόρου επί των περιπτώσεων των προηγουμένων παραγράφων απαιτείται αίτησις του δικαιούχου προς τον αρμόδιον δια τον φόρον της μεταβιβάσεως Οικον. Έφορον, ήτις δέον να υποβληθή: Α) εντός έτους από της επιδόσεως της δηλώσεως εις την περίπτωσιν της ματαιώσεως της υπογραφής του συμβολαίου μεταβιβάσεως και Β) εντός 120 ημερών από της ημέρας : α) της ατονίας ή εξόδου της αιρέσεως, β) της ενεργείας της εξωνήσεως, γ) της ακυρώσεως του συμβολαίου και δ) της συμπληρώσεως της προθεσμίας της παρ. 5 του παρόντος άρθρου. Μετά την πάροδον των προθεσμιών τούτων παραγράφεται το δικαίωμα προς επιστροφήν του καταβληθέντος φόρου.», προστέθηκε δε νέα παρ. 5 στο άρθρο 16 ως άνω, και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια η παρ.6 του άρθρου 16 του ν.1587/1950 (Α΄ 294) αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ .2 του άρθρου 32 του ν.5073/2023 (Α΄ 204) και ισχύει από 11.12.2023.

^{Η παρ. 7 του άρθρου 16 του ν. 1587/1950 (Α΄ 245) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 3 του άρθρου 17 του ν.δ. 3717/1957 (Α΄ 131) και ισχύει από 23.07.1957. Με το τελευταίο εδάφιο της προηγούμενης παραγράφου 3 του άρθρου 17 του ν.δ. 3717/1957 ορίζεται ότι «Δια την επιστροφήν του φόρου απαιτείται συν τη αιτήσει τη προβλεπομένη υπό της παρ.}

6 του άρθρ. 16 του ρηθέντος Νόμου να υποβληθή βεβαίωσις ότι δεν μετεγράφη η αρχική πράξις και ότι επί του δια ταύτης μεταβιβαζομένου ακινήτου υφίστατο νομικόν ελάττωμα, ως και δικαστική απόφασις ακυρώσεως της πράξεως».

52

^{Το άρθρο 17 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών καθορίζονται: α) η παρεχομένη αμοιβή εις τους συμβολαιογράφους και τους γραμματείς των δικαστηρίων δια τα υπ’ αυτών αποστελλόμενα προς τον Οικον. Έφορον αντίγραφα, β) τα έξοδα κινήσεως και αι αμοιβαί των εκτιμητών κ.λπ. εφ’ όσον δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, γ) ο τύπος της δηλώσεως και το ειδικώτερον περιεχόμενόν της, δ) τα της καταθέσεως των ποσών εις την Τράπεζαν της Ελλάδοας υπέρ των εν παραγράφω 3 του άρθρου 4 αναφερομένων φυσικών ή νομικών προσώπων, ε) τα των απαιτουμένων στοιχείων δια την επιστροφήν του φόρου επί ματαιώσεως της μεταβιβάσεως και επί των λοιπών περιπτώσεων επιστροφής και στ) εν γένει πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου. 2. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δύναται: α) να ορισθή ειδική διαδικασία βεβαιώσεως και εισπράξεως του φόρου μεταβιβάσεως πλοίων ή μεριδίου αυτών συντελουμένης εν τω εσωτερικώ ή εν τω εξωτερικώ, β) να ορισθούν τρόποι καθορισμού και ελέγχου της αξίας αυτών και γ) τα ορισθούν τα της αμοιβής των ενεργούντων την εργασίν τάυτην, οσάκις ούτοι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. 3. Ο Υπουργός των Οικονομικών εγκρίνει και εντέλλεται την πληρωμήν πάσης αναγκαίας δαπάνης διά την εκτέλεσιν του παρόντος Νόμου καταλογιζομένης εις τα έξοδα βεβαιώσεως των αμέσων φόρων. 4. Η διάθεσις του ποσοστού της παραγράφου 3 του άρθρου 4 του παρόντος εις έκαστον δήμον και κοινότητα ή εις επαρχιακόν ταμείον οδοποιίας και τα της αναλήψεως του ποσού όπερ έκαστον τούτων δικαιούται, ενεργούνται κατά τα οριζόμενα δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Εσωτερικών ή κατά περίπτωσιν του Υπουργού των Δημοσίων ‘Εργων. 5. Δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών καθορίζονται τα της αποδόσεως των δικαιωμάτων των εις τους αμίσθους φύλακας μεταγραφών και εις το ταμείον συντάξεως νομικών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) δια του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) το άρθρο 17 του ν. 1587/1950 έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Το άρθρο 17 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών καθορίζονται: α) η παρεχομένη αμοιβή εις τους συμβολαιογράφους και τους γραμματείς των δικαστηρίων δια τα υπ’ αυτών αποστελλόμενα προς τον Οικον. Έφορον αντίγραφα, β) τα έξοδα κινήσεως και αι αμοιβαί των εκτιμητών κ.λπ. εφ’ όσον δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, γ) ο τύπος της δηλώσεως και το ειδικώτερον περιεχόμενόν της, δ) τα της καταθέσεως των ποσών εις την Τράπεζαν της Ελλάδοας υπέρ των εν παραγράφω 3 του άρθρου 4 αναφερομένων φυσικών ή νομικών προσώπων, ε) τα των απαιτουμένων στοιχείων δια την επιστροφήν του φόρου επί ματαιώσεως της μεταβιβάσεως και επί των λοιπών περιπτώσεων επιστροφής και στ) εν γένει πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου. 2. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δύναται: α) να ορισθή ειδική διαδικασία βεβαιώσεως και εισπράξεως του φόρου μεταβιβάσεως πλοίων ή μεριδίου αυτών συντελουμένης εν τω εσωτερικώ ή εν τω εξωτερικώ, β) να ορισθούν τρόποι καθορισμού και ελέγχου της αξίας αυτών και γ) τα ορισθούν τα της αμοιβής των ενεργούντων την εργασίν τάυτην, οσάκις ούτοι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. 3. Ο Υπουργός των Οικονομικών εγκρίνει και εντέλλεται την πληρωμήν πάσης αναγκαίας δαπάνης διά την εκτέλεσιν του παρόντος Νόμου καταλογιζομένης εις τα έξοδα βεβαιώσεως των αμέσων φόρων. 4. Η διάθεσις του ποσοστού της παραγράφου 3 του άρθρου 4 του παρόντος εις έκαστον δήμον και κοινότητα ή εις επαρχιακόν ταμείον οδοποιίας και τα της αναλήψεως του ποσού όπερ έκαστον τούτων δικαιούται, ενεργούνται κατά τα οριζόμενα δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Εσωτερικών ή κατά περίπτωσιν του Υπουργού των Δημοσίων ‘Εργων. 5. Δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών καθορίζονται τα της αποδόσεως των δικαιωμάτων των εις τους αμίσθους φύλακας μεταγραφών και εις το ταμείον συντάξεως νομικών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) δια του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) το άρθρο 17 του ν. 1587/1950 έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Το άρθρο 18 του α.ν.1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: « 1. Αι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής: α) μεταβιβάσεων ακινήτων, και πραγματικών δικαιωμάτων επί των ακινήτων, ή πλοίων και μεριδίου αυτών και β) μεταγραφών των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Ωσαύτως ο παρών νόμος εφαρμόζεται και επί των οριστικών συμβολαίων των συντασσομένων εις εκτέλεσιν προσυμφώνων συνταγέντων μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. 2. Από 1 Ιανουαρίου 1951 καταργούνται εφαρμοζόμεναι εφεξής μόνον επί των μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1950 μεταβιβάσεων ακινήτων, ή πραγματικών δικαιωμάτων επί των ακινήτων ή πλοίων και μεριδίων αυτών : α) αι διατάξεις του νόμου 4225/1929 «περί καταργήσεως της φορολογίας αυτομάτου υπερτιμήματος της ακινήτου ιδιοκτησίας και επιβολής ειδικού φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» ως συνεπληρώθησαν και ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως β) αι διατάξεις αι αφορώσαι την επιβολήν προσθέτου 1% κατά την κατάρτισιν των συμβολαίων μεταβιβάσεως και 0.25% κατά την μεταγραφήν αυτών, υπέρ του ταμείου συντάξεως νομικών και γ) πάσα ετέρα γενική ή ειδική διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. 3. Αι διατάξεις του αναγκ. νόμου 1323/1949 διατηρούνται εν ισχύι ως προς τας υπ’ αυτών ρυθμιζομένας σχέσεις» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) με το ν. 1587/1950 (Α΄ 294), το άρθρο 18 του ν. 1587/1950 έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Το άρθρο 18 του α.ν.1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: « 1. Αι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής: α) μεταβιβάσεων ακινήτων, και πραγματικών δικαιωμάτων επί των ακινήτων, ή πλοίων και μεριδίου αυτών και β) μεταγραφών των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Ωσαύτως ο παρών νόμος εφαρμόζεται και επί των οριστικών συμβολαίων των συντασσομένων εις εκτέλεσιν προσυμφώνων συνταγέντων μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1950. 2. Από 1 Ιανουαρίου 1951 καταργούνται εφαρμοζόμεναι εφεξής μόνον επί των μέχρι και της 31 Δεκεμβρίου 1950 μεταβιβάσεων ακινήτων, ή πραγματικών δικαιωμάτων επί των ακινήτων ή πλοίων και μεριδίων αυτών : α) αι διατάξεις του νόμου 4225/1929 «περί καταργήσεως της φορολογίας αυτομάτου υπερτιμήματος της ακινήτου ιδιοκτησίας και επιβολής ειδικού φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων» ως συνεπληρώθησαν και ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως β) αι διατάξεις αι αφορώσαι την επιβολήν προσθέτου 1% κατά την κατάρτισιν των συμβολαίων μεταβιβάσεως και 0.25% κατά την μεταγραφήν αυτών, υπέρ του ταμείου συντάξεως νομικών και γ) πάσα ετέρα γενική ή ειδική διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. 3. Αι διατάξεις του αναγκ. νόμου 1323/1949 διατηρούνται εν ισχύι ως προς τας υπ’ αυτών ρυθμιζομένας σχέσεις» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) με το ν. 1587/1950 (Α΄ 294), το άρθρο 18 του ν. 1587/1950 έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Η παρ. 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής μεταβιβάσεων ακινήτων, πραγματικών δικαιωμάτων επί ακινήτων, πλοίων ή μεριδίου αυτών δεν επιβάλλονται α) αναλογικόν τέλος χαρτσοσήμου δια τε το συμβόλαιον και δια την μεταγραφήν αυτού και β) αναλογικά δικαιώματα εμμίσθων και αμίσθων μεταγραφοφυλάκων δια την μεταγραφήν των συμβολαίων των εν λόγω μεταβιβάσεων. Αι διατάξεις της παρούσας εφαρμόζονται αναλόγως και επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται Α) πάγιο τέλος χαρτοσήμου δρχ. 10.000 δι’ έκαστον συμβόλαιον και δι’ εκάστην αίτησιν μεταγραφής εκάστου ακινήτου κ.λπ. και Β) πάγιον δικαίωμα μεταγραφής δρχ 5.000 καταβαλλόμενον α) απ’ ευθείας εις τον άμισθον φύλακα μεταγραφών και β) δι’ επικολλήσεως αναλόγου χαρτοσήμου επί της αιτήσεως μεταγραφής προκειμένου περί εμμίσθου φύλακος μεταγραφών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) με το ν. 1587/1950 (Α΄ 294), η παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 είχε ως εξής: «1. Επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής μεταβιβάσεως ακινήτων, πραγματικών δικαιωμάτων επί ακινήτων, πλοίων ή μεριδίου αυτών δεν επιβάλλονται α) αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου και κατά περίπτωσιν προξενικόν τέλος δια τε το συμβόλαιον και δια την μεταγραφήν αυτού και β) αναλογικά δικαιώματα εμμίσθων μεταγραφοφυλάκων δια την μεταγραφήν των συμβολαίων των εν λόγω μεταβιβάσεων. Αι διατάξεις της παρούσας εφαρμόζονται αναλόγως και επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται πάγιο τέλος χαρτοσήμου δρχ. 10.000 δι’ έκαστον συμβόλαιον και δι’ εκάστην αίτησιν μεταγραφής αυτού» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α΄ 242) ως εξής: «Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται πάγιο τέλος χαρτοσήμου πενήντα λεπτών (0,50) ευρώ για κάθε συμβόλαιο και για κάθε αίτηση μεταγραφής αυτού» και ίσχυσε από 19.10.2001.

Στη συνέχεια η παρ. 7 του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α΄ 242), με την οποία τροποποιήθηκε το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης β΄ της παρ. 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 καταργήθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 13 του ν. 3091/2002 (Α΄ 330) από της ισχύος του, 24.12.2002.

^{H παράγραφος 2 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «2. Εκτός α) του φόρου μεταβιβάσεως, του παγίου τέλους χαρτοσήμου και των παγίων δικαιωμάτων του φύλακος μεταγραφών, β) του φόρου υπέρ του ειδικού ταμείου εποικισμού του προβλεπομένου υπό του άρθρου 220 του αγροτικού κώδικος, γ) του φόρου επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του νόμου ΓΦΚΔ του έτους 1910 ως ισχύει και δ) των νομίμων δικαιωμάτων των συμβολαιογράφων, ουδείς έτερος φόρος, τέλος, δικαίωμα, εισφορά υπέρ του δημοσίου ή υπέρ τρίτου επιβάλλεται επί της μεταβιβάσεως των ακινήτων ή των πραγματικών επ’ αυτών δικαιωμάτων και επί της μεταγραφής αυτών ως και επί μεταβιβάσεως πλοίων ή μεριδίου αυτών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Η παρ. 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «1. Επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής μεταβιβάσεων ακινήτων, πραγματικών δικαιωμάτων επί ακινήτων, πλοίων ή μεριδίου αυτών δεν επιβάλλονται α) αναλογικόν τέλος χαρτσοσήμου δια τε το συμβόλαιον και δια την μεταγραφήν αυτού και β) αναλογικά δικαιώματα εμμίσθων και αμίσθων μεταγραφοφυλάκων δια την μεταγραφήν των συμβολαίων των εν λόγω μεταβιβάσεων. Αι διατάξεις της παρούσας εφαρμόζονται αναλόγως και επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται Α) πάγιο τέλος χαρτοσήμου δρχ. 10.000 δι’ έκαστον συμβόλαιον και δι’ εκάστην αίτησιν μεταγραφής εκάστου ακινήτου κ.λπ. και Β) πάγιον δικαίωμα μεταγραφής δρχ 5.000 καταβαλλόμενον α) απ’ ευθείας εις τον άμισθον φύλακα μεταγραφών και β) δι’ επικολλήσεως αναλόγου χαρτοσήμου επί της αιτήσεως μεταγραφής προκειμένου περί εμμίσθου φύλακος μεταγραφών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια με την κύρωση του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) με το ν. 1587/1950 (Α΄ 294), η παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 είχε ως εξής: «1. Επί των από 1 Ιανουαρίου 1951 και εφεξής μεταβιβάσεως ακινήτων, πραγματικών δικαιωμάτων επί ακινήτων, πλοίων ή μεριδίου αυτών δεν επιβάλλονται α) αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου και κατά περίπτωσιν προξενικόν τέλος δια τε το συμβόλαιον και δια την μεταγραφήν αυτού και β) αναλογικά δικαιώματα εμμίσθων μεταγραφοφυλάκων δια την μεταγραφήν των συμβολαίων των εν λόγω μεταβιβάσεων. Αι διατάξεις της παρούσας εφαρμόζονται αναλόγως και επί των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του παρόντος. Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται πάγιο τέλος χαρτοσήμου δρχ. 10.000 δι’ έκαστον συμβόλαιον και δι’ εκάστην αίτησιν μεταγραφής αυτού» και ίσχυσε από 01.01.1951.

Στη συνέχεια το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α΄ 242) ως εξής: «Επί των μεταβιβάσεων τούτων επιβάλλεται πάγιο τέλος χαρτοσήμου πενήντα λεπτών (0,50) ευρώ για κάθε συμβόλαιο και για κάθε αίτηση μεταγραφής αυτού» και ίσχυσε από 19.10.2001.

Στη συνέχεια η παρ. 7 του άρθρου 13 του ν. 2948/2001 (Α΄ 242), με την οποία τροποποιήθηκε το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης β΄ της παρ. 1 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 καταργήθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 13 του ν. 3091/2002 (Α΄ 330) από της ισχύος του, 24.12.2002.

^{H παράγραφος 2 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) είχε ως εξής: «2. Εκτός α) του φόρου μεταβιβάσεως, του παγίου τέλους χαρτοσήμου και των παγίων δικαιωμάτων του φύλακος μεταγραφών, β) του φόρου υπέρ του ειδικού ταμείου εποικισμού του προβλεπομένου υπό του άρθρου 220 του αγροτικού κώδικος, γ) του φόρου επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του νόμου ΓΦΚΔ του έτους 1910 ως ισχύει και δ) των νομίμων δικαιωμάτων των συμβολαιογράφων, ουδείς έτερος φόρος, τέλος, δικαίωμα, εισφορά υπέρ του δημοσίου ή υπέρ τρίτου επιβάλλεται επί της μεταβιβάσεως των ακινήτων ή των πραγματικών επ’ αυτών δικαιωμάτων και επί της μεταγραφής αυτών ως και επί μεταβιβάσεως πλοίων ή μεριδίου αυτών» και ίσχυσε από 29.10.1950.}

Στη συνέχεια η παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως άνω και ισχύει από 01.01.1951.

^{Με το άρθρο 25 του ν. 2873/2000 (Α΄ 285) ορίζονται τα εξής: «Τα άρθρα 17, 18, 19 και 20 του π.δ. της 28ης Ιουλίου 1931 (Α΄ 239) "Περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου" αντικαθίστανται ως εξής: Άρθρο 20 Εξαιρέσεις. Δεν υπόκεινται σε τέλη χαρτοσήμου: ι) Η σύμβαση μεταβίβασης ακινήτων» και ισχύει από 28.12.2000. Σύμφωνα με την περ. α΄ άρθρου 33 του ν. 5135/2024 (Α΄147/16.09.2024) από την 1η Ιανουαρίου 2025 το π.δ. της 28ης Ιουλίου 1931 καταργείται.}

^{Με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 2 του ν.634/1977 (Α΄ 186) ορίζονται τα εξής : «1. Εντός δύο (2) ετών από της δημοσιεύσεως του παρόντος και πάντως ουχί προ της 1ης Ιανουαρίου 1979 το, κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. της 30 Ιανουαρίου 1926, ως αύται συνεπληρώθησαν, ετροποποιήθησαν και εκωδικοποιήθησαν διά του από 22 Οκτωβρίου 1941 Κανονιστικού Διατάγματος, συσταθέν παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Ειδικόν Ταμείον Εποικισμού, καταργείται δι’ αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, δημοσιευομένης διά της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, δι’ ης ρυθμίζεται και πάσα εκ της καταργήσεως προκύπτουσα λεπτομέρεια. 2. Πάντα τα εκ της κειμένης νομοθεσίας έσοδα και πόροι εν γένει του Ειδικού Ταμείου Εποικισμού, από της καταργήσεώς του, περιέρχονται εις το Δημόσιον» και ισχύει από 27.06.1977.}

^{Η περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 19 του .ν. 1587/1950 (Α΄ 294) καταργήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953 (Α΄ 83) ως εξής: « 2. Το δια της περιπτώσεως γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 διατηρηθέν εν ισχύι τέλος επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του Νόμου ΓΦΚΔ΄ του έτους 1910, ως ούτος ισχύει, καταργείται από της αυτής ως άνω χρονολογίας 1 Ιουλίου 1953 προκειμένου τοιούτων μεταβιβάσεων, εξ επαχθούς αιτίας» από της ισχύος, 10.04.1953.}

Στη συνέχεια η περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 επανήλθε σε ισχύ με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3663/1957 (Α΄ 24) ως εξής: «2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 10 του Ν.2366/1953 καταργείται από 1 Οκτωβρίου 1956, επανερχόμενης εν ισχύι από της χρονολογίας ταύτης της διατάξεως της περιπτώσεως γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του Νόμου 1587/1950, εχούσης ούτω: γ) του φόρου επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του Νόμου ΓΦΚΔ΄ του έτους 1910 ως ισχύει» από της ισχύος του, 18.02.1957.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Με την παρ. 1 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 καταργείται ο Νόμος ΓΦΚΔ’/1910 «περί μεταλλείων», ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, και εκωδικοποιήθη εις ενιαίον κείμενον δια του Π.Δ. 28.10/11.11.1929 «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του Νόμου ΓΦΚΔ΄ της 13 Ιανουαρίου 1910 «περί μεταλλείων» και των συμπληρούντων και τροποποιούντων αυτόν νόμων».

Με την παρ. 19 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) καταργείται από την έναρξη ισχύος του νομοθετικού διατάγματος (6/3/1974) ο ν. 3663/1957 «περί φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων», εξαιρέσει των άρθρων 4 και 5 διατηρουμένων εν ισχύι.

^{Με το άρθρο 25 του ν. 2873/2000 (Α΄ 285) ορίζονται τα εξής: «Τα άρθρα 17, 18, 19 και 20 του π.δ. της 28ης Ιουλίου 1931 (Α΄ 239) "Περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου" αντικαθίστανται ως εξής: Άρθρο 20 Εξαιρέσεις. Δεν υπόκεινται σε τέλη χαρτοσήμου: ι) Η σύμβαση μεταβίβασης ακινήτων» και ισχύει από 28.12.2000. Σύμφωνα με την περ. α΄ άρθρου 33 του ν. 5135/2024 (Α΄147/16.09.2024) από την 1η Ιανουαρίου 2025 το π.δ. της 28ης Ιουλίου 1931 καταργείται.}

^{Με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 2 του ν.634/1977 (Α΄ 186) ορίζονται τα εξής : «1. Εντός δύο (2) ετών από της δημοσιεύσεως του παρόντος και πάντως ουχί προ της 1ης Ιανουαρίου 1979 το, κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. της 30 Ιανουαρίου 1926, ως αύται συνεπληρώθησαν, ετροποποιήθησαν και εκωδικοποιήθησαν διά του από 22 Οκτωβρίου 1941 Κανονιστικού Διατάγματος, συσταθέν παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Ειδικόν Ταμείον Εποικισμού, καταργείται δι’ αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, δημοσιευομένης διά της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, δι’ ης ρυθμίζεται και πάσα εκ της καταργήσεως προκύπτουσα λεπτομέρεια. 2. Πάντα τα εκ της κειμένης νομοθεσίας έσοδα και πόροι εν γένει του Ειδικού Ταμείου Εποικισμού, από της καταργήσεώς του, περιέρχονται εις το Δημόσιον» και ισχύει από 27.06.1977.}

^{Η περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 19 του .ν. 1587/1950 (Α΄ 294) καταργήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 10 του ν. 2366/1953 (Α΄ 83) ως εξής: « 2. Το δια της περιπτώσεως γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 διατηρηθέν εν ισχύι τέλος επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του Νόμου ΓΦΚΔ΄ του έτους 1910, ως ούτος ισχύει, καταργείται από της αυτής ως άνω χρονολογίας 1 Ιουλίου 1953 προκειμένου τοιούτων μεταβιβάσεων, εξ επαχθούς αιτίας» από της ισχύος, 10.04.1953.}

Στη συνέχεια η περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 19 του α.ν. 1521/1950 επανήλθε σε ισχύ με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3663/1957 (Α΄ 24) ως εξής: «2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 10 του Ν.2366/1953 καταργείται από 1 Οκτωβρίου 1956, επανερχόμενης εν ισχύι από της χρονολογίας ταύτης της διατάξεως της περιπτώσεως γ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του Νόμου 1587/1950, εχούσης ούτω: γ) του φόρου επί μεταβιβάσεως μεταλλείων του Νόμου ΓΦΚΔ΄ του έτους 1910 ως ισχύει» από της ισχύος του, 18.02.1957.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Με την παρ. 1 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 καταργείται ο Νόμος ΓΦΚΔ’/1910 «περί μεταλλείων», ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, και εκωδικοποιήθη εις ενιαίον κείμενον δια του Π.Δ. 28.10/11.11.1929 «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του Νόμου ΓΦΚΔ΄ της 13 Ιανουαρίου 1910 «περί μεταλλείων» και των συμπληρούντων και τροποποιούντων αυτόν νόμων».

Με την παρ. 19 του άρθρου 189 του ν.δ. 210/1973 (Α΄ 277) καταργείται από την έναρξη ισχύος του νομοθετικού διατάγματος (6/3/1974) ο ν. 3663/1957 «περί φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων», εξαιρέσει των άρθρων 4 και 5 διατηρουμένων εν ισχύι.

^{Η παρ. 3 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 11 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) και ισχύει από 07.10.1952.}

^{Η παρ. 3 του άρθρου 19 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) προστέθηκε, ως άνω, με την παρ. 11 του άρθρου 20 του ν. 2246/1952 (Α΄ 282) και ισχύει από 07.10.1952.}

^{Το άρθρο 20 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως εξής: «Άρθρο 20 Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από 1 ης Ιανουαρίου 1951, υποβληθήσεται δε προς κύρωσιν ες τη Βουλήν άμα τη επαναλήψει των εργασιών αυτής».}

Το άρθρο δεύτερο του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως εξής: «Άρθρο δεύτερον. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως του δια της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Ο παρών νόμος ψηφισθείς υπό της Βουλής και παρ’ Ημών σήμερον κυρωθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως νόμος του Κράτους».

^{Το άρθρο 20 του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως εξής: «Άρθρο 20 Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από 1 ης Ιανουαρίου 1951, υποβληθήσεται δε προς κύρωσιν ες τη Βουλήν άμα τη επαναλήψει των εργασιών αυτής».}

Το άρθρο δεύτερο του ν. 1587/1950 (Α΄ 294) έχει ως εξής: «Άρθρο δεύτερον. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως του δια της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Ο παρών νόμος ψηφισθείς υπό της Βουλής και παρ’ Ημών σήμερον κυρωθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως νόμος του Κράτους».

^{Το Παράρτημα περιλαμβάνει όλους τους νόμους της παρούσας διοικητικής κωδικοποίησης και τίθεται όπως ισχύει μετά και την τελευταία τροποποίηση του α.ν. 1521/1950 με το ν. 5142/2024.}

60